Laatste kilometers

Maandag 31 mei
Vannacht heeft het behoorlijk geregend, dus het was een goede keus om te slapen in een hotelletje.

Campanile

We vertrekken met een donkere lucht naar het noordoosten. We zitten ten zuiden van Parijs en willen bij Saint-Dizier uitkomen.
Na een half uur al begint Wiel te mopperen. Het is druk met verkeer en de weg is ook niet leuk rijden. Hij heeft gelijk, maar gelukkig wordt het gauw beter. Bossen behorende bij abdijen, steden of rijke families.
Het lijkt op de weg wel een ware optocht van Hollanders met caravans. De een na de ander komt ons tegemoet, terwijl er in deze streek weinig te beleven is.
De Fransen zijn zelf ook vertrokken. Veel winkels zijn leeg en te koop.
De wegen en dorpen worden vooral “bewoond” door chauffeurs en mensen op doorreis.
Druk met verkeer dus.
Na koffiestop met het nodige aan ontbijt, in een bocht, weer verder naar Auxerre.
Na Troyes gaan we naar eindbestemming St-Dizier, vlakbij zien we een bordje naar een Chambres-d’hotes. Gevonden aan het eind van het dorpje Frampas. Erg mooi tot in elk detail! De motoren mogen in de schuur en dat scheelt veel bepakking eraf halen.

Chambres d'hotes in Frampas bij Saint Dizier Het trappenhuis De slaapkamer De badkamer

Dinsdag 1 juni
Na een gigantisch ontbijt (waar kan een mens toch om zeuren) weer op de bikes. Het laatste stuk naar Maastricht, de vakantie loopt op zijn einde met deze laatste etappe.
Via Bar-le-Duc naar Verdun. Toch weer hele mooie landweggetjes binnendoor kunnen vinden om uiteindelijk uit te komen op de ‘Voie Sacrée‘. Elke kilometer staat een paaltje met een bronzen helm erop. De weg is gebruikt tijdens de Slag om Verdun.

Met helm

In Verdun nog langs een Franse begraafplaats gekomen, vele kilometers buiten de stad langs de weg nog een simpele Duitse begraafplaats, waar toch ook een plekje voor deze gesneuvelden is gemaakt.
Bij Longwy gaan we de grens over naar België, meteen merkbaar aan het asfalt, of meer het ontbreken ervan hier en daar…
Eerst stukje grote weg, maar de Navigon wijst ons toch liever de weg vanuit een mooi bospad, vooruit dan maar!
Het bos van de Roi is dit en voert ons helemaal tot bij Bastogne. Hiervandaan stuk naar Namen, om vervolgens naar boven door te steken naar Luik. Zien we Luik eens van de andere kant! (nog grauwer…)
Wel steeds weer de 4-baans wegen, maar het schiet wel een beetje op zo.
Rond 16 uur gaan we de grens over en zijn we weer in eigen land.
Wiel heeft dringend nieuwe banden nodig, dus morgen op familiebezoek en naar de BMW-dealer in Zuid-Limburg.
We overnachten bij vrienden in Geulle, met een hartelijk ontvangst!

Hrm, regen!

Vrijdag 28 mei
Vanuit Hondarribia vertrokken met regen. Binnen 10 minuten zijn we in Frankrijk, ondanks de vreemde bewegwijzering.
Door de miezerregen rijden we voorzichtig, erg veel oliesporen en grind op de weg.
We rijden na een uurtje de buien uit en gaan uren door de bossen langs de kust. Everzwijnen langs de nu nog rustige weg. In het hoogseizoen is het hier vast minder relaxed rijden!
In Mimizan een koffiestop en vanuit daar het binnenland in.
We willen ter hoogte van Bordeaux uitkomen. Midden in de wijnvelden in Saint Emilion gestopt bij een camping.
Hier is het “where the streets have no name”; alle straten hebben minstens 5 borden met chateau en domaine namen. Alles voor de wijnen. En dat levert meteen een camping VOL Nederlanders en Belgen op.

De tent Eten koken De afwas is gedaan Eens bij toetje? Wijnvelden naast de camping Gegevens van de streek en camping!

De nacht met het lawaai van 3 merels doorgebracht.
Zaterdag 29 mei
Vandaag richting Peter en Annemiek in de Dordogne als tussenstop naar een motorcamping boven Clermont-Ferrand. We komen bij het tanken in Le Bugue heel toevallig Peter en Annemiek tegen bij de supermarkt!
Klein wereldje toch…
Gezellige avond gehad, lekker gegeten, gedronken en geslapen.
Zondag 30 mei
We starten met regen, regen, en nog eens, je raadt het al, REGEN! Om 10.30 toch maar vertrokken, niet naar de motorcamping, want daar regent het ook. Eerst maar een eind de snelweg op, de regen uit.
Dat duurt tot half drie, pffff, wel een goed stuk opgeschoten, maar niet de bedoeling van deze vakantie. Om 16.30 stoppen we 35km voor Bourges bij een hotelletje, we vertrouwen de lucht niet, dus de tent blijft ingepakt.
Morgen naar Saint-Dizier, zo’n 120 km voor de grens met België.

San Sebastián

Gisteravond nog wat tapas gegeten in een bar nadat we geen plek meer vonden bij een leuk restaurant. Erg lekker met een Duits biertje.
Naast het hotel lag een dronkaard die net op de grond stortte toen we er langs liepen. Hij was ook al uit de bar gezet. Toch maar even bij de receptie de politie laten bellen. Het voelt niet echt goed hem daar zo te laten liggen.
Donderdag na een heerlijk ontbijt bij het hotel samen op de Rockster naar San Sebastián gereden.

Erg mooie stad. Een hele wandeling over de boulevard met uitzicht over de oceaan, het eiland en de stad zelf.
aan de koffie; strand San Sebastian Fort op de heuvel
Niet gewinkeld, maar de winkelende mensen bekijken is minstens zo leuk.
We zijn op zoek geweest naar een speciaal museum, eenmaal daar bleek het dicht vanwege een grote verbouwing. Is voor ons niet de eerste keer dat we voor niets een eind naar een dicht museum in Spanje lopen…
Langs het water helemaal terug gelopen, souvenirs gekocht en grote vissen zien zwemmen.
Op een plein wat gegeten en tegen 17 uur waren we weer bij het hotel.
Even een rosé bij de bar, en eentje in het stadje. Hier besloten we in de kamer te gaan eten. Hier is immers het mooiste uitzicht over de stad. De terrasjes waren allemaal al niet meer in de zon. Heerlijk bij het balkonnetje genoten van allerlei kaasjes en vers brood.
Stokkie met vis en kaasjes in de kamer; beste uitzicht
Morgen helaas weer afscheid van Spanje, maar weer terug in het aangename en hartelijk Frankrijk.

Het spaanse landschap en…vrachtwagens

Na een regenachtige maar vooral dreigende nacht, toch een droge tent met het opstaan. We staan met meerdere motorrijders bij elkaar en niemand lijkt echt vroeg weg te willen.
Na het vertrek meteen het grillige landschap in. Erg indrukwekkend, het leek op de kaart een grote saaie weg, maar niets van dat! Lekker slingerend aan de voet van de Pyreneeen tussen de rotsen.
We komen de eerst vertrokken groep motorrijders al gauw weer tegen. Zelf stoppen we verderop om te ontbijten. Niet zo’n goede keuze, alles ligt aan de “grote” weg, dus al het bouwverkeer komt ook met grote stofwolken langs! Eet smakelijk!
De weg is echt adembenemend, we wanen ons in het wilde westen. In de buurt van Pamplona gaan we de bergen weer in, maar dit keer met tunnels en rechte grote wegen. Er wordt ook hard gereden, we kunnen dus niet veel om ons heen kijken, maar letten liever op het verkeer om ons heen.
Eenmaal in Hondarribia komen we bij het besproken hotel. In een burcht en de kamer is helemaal in die stijl. Echt super!!!
We kijken vanaf ons balkon uit over de stad, de bergen en niet te vergeten de landings-/opstijgbaan van de stad. We zien de kleine vliegtuigjes echt de lucht ingaan vanui het raam!
Na een laat biertje met tapas kijken we op een leuke Spaanse dag terug. Morgen de stad San Sebastian bezoeken.

De plek van het hotel in Hondarribia Alle bagage eraf; hotel op achtergrond Uitzicht over de oceaan

Zicht op Frankrijk; vliegveld op de voorgrond Mooie oude verbinding tussen 2 gebouwen Toegangspoort tot oude binnenstad