Landmarken met museumbezoek

Vandaag zijn we dan eindelijk een dagje gaan ‘landmarken’.

We willen graag naar de expositie van Anton Corbijn in het fotomuseum & gemeentemuseum in Den Haag, dus dat is een mooie rit om meteen wat landmarks onderweg te fotograferen.

Degene bij ons in de buurt slaan we over, die rijden we waarschijnlijk al met de regiorit van Noord-holland op 10 mei. (10.30 verzamelen bij Café de Post in Midwoud). 

We zetten onze Garmin aan en vertrekken richting Cruquius, het stoomgemaal. Eerst een stuk snelweg en vanaf Haarlem gaan we binnendoor. Een stukje Noord-Holland dat we nog niet eerder bezocht hebben, leuk!! 

   

 

Na Cruquius gaan we binnendoor langs allerlei bollenvelden naar Noordwijk. De velden staan dit jaar vroeg in bloei.

Ook bij ons thuis zijn de plastic zeilen er al af en staat alles er leuk gekleurd bij. Helaas is dat meestal maar 3 dagen het geval, dan wordt alles al weer gekopt.

We hebben dus mazzel dat we juist dit weekend deze tocht rijden en om de keukenhof heen slingerend naar de vuurtoren in Noordwijk aan Zee rijden.

   

 

Hup, weer 10 punten erbij.

Nu eerst naar de musea en daar wat lunchen.

In Den Haag parkeren we en terwijl we de koffers volstoppen met de motorkleding stopt er een Cali 3 bij ons. Of alles goed gaat en of we hulp nodig hebben. Nou nee, maar hij bleek een bekende te zijn uit de (hoe kan het ook anders) Guzziclub. Even wat gekletst, hij weer verder en wij naar binnen.

   

 

Restaurant GemBer (fotomuseum) is een aanrader! We zitten hier lekker bij te komen en gaan om 13 uur het museum verkennen. Wat een drukte!! Dat is jammer, maar er is ook genoeg reclame voor gemaakt. Daarom lopen wij ook hier, dus tja…

   

 

Hier vinden we allerlei portretten van muzikanten, van U2, Rolling Stones, tot Nick Cave en Tom Waits. Hartstikke leuk en heel mooie foto’s!

   

         

Nu nog het gemeentemuseum, hier hangt ook nog wat van zijn werk. Qua foto’s is het fotomuseum leuker, maar het gebouw van het gemeentemuseum moet je eigenlijk wel eens van binnen gezien hebben.

   

 

Onderweg naar de uitgang botst Wiel bij de uitgang bijna tegen iemand die naar binnen wil met 3 blonde meiden.

Hij heeft niet in de gaten wie het was, maar ik ging toch echt wel een stapje opzij voor de koning met zijn 3 meiden. Geen koningin mee, maar dit gezelschap op zondagmiddag in een museum tegenkomen is toch ook wel een aantal landmarkpunten waard.

Op de terugweg naar huis doen we nog 3 landmarks aan. Een bij Vleuten, een plek waar ooit een monument heeft gestaan. Nu alleen nog een soort gedenkplaat.

   

 

Midden in Utrecht is het een drukte van jewelste. Fietsers, terrasjes gevuld tot op de stoepen, stoplichten die allemaal op rood gaan als we net aan komen rijden….pffff

Tot grote ergernis werkt ook Garmin niet echt lekker mee. Deze wil ons straten in sturen waar eenrichtingsverkeer is. Uiteindelijk gaan we toch onze eigen gang, tegen de verkeersregels in, en komen prompt een festival tegen vlakbij de landmark waardoor de hele straat is afgezet.

Ik ben er klaar mee, voorlopig de laatste landmark in een grote stad waar ik überhaupt nog voor ga rijden. We zijn er een half uur extra voor bezig geweest en uiteindelijk komen we er niet bij.

Dan maar 10 punten minder.

De landmark in Soestduinen maakt veel goed. Ik had gelukkig deze goed voorbereid, want als je naar de vliegbasis rijdt, zul je hem nooit vinden.

   

 

We gaan het bos niet verder in om te kijken, maar mooi is het er zeker!

  

Terug naar huis en helemaal rozig genieten we nog na met een Skuumkoppe van Texel die we 2 weken geleden ‘geïmporteerd’ hebben.