MotoGT 2018 MGCN

Deze ochtend vanuit huis gestart, onderweg naar het startpunt morgenochtend van de MotoGT in Heerlen, Limburg. Na bijna 200km krijgen we behoefte aan een kopje koffie. We stoppen even bij een McD voor koffie. Wat schetst onze verbazing, als motorrijders kun je geen bestelling plaatsen aan de ‘drive’. Stupide!!

Jammer, dan gebruiken we gewoon toch hun picknickbank in het zonnetje en nemen ons meegenomen eten en drinken daar.

We slapen bij familie en rijden vroeg in de ochtend naar de start bij In den Hof, Heerlen. We rijden na wat slingerwegen, via Simpelveld, Duitsland in. Onderweg, bij het plaatsje Germeter, komen we dit Hotel-Restaurant tegen.

Even verkennen denken we, je weet nooit waar je het nog eens voor kan gebruiken. Nette tent, goede bediening en buiten treffen we een Guzzirijder van de MGCB tegen, hij is erg enthousiast over deze regio rondom Aken.

Onderweg, over semiverharde wegen kom je dit tegen (Ambléve-Heppenbach). Marlinde gaat in de ankers en wil een foto maken. Bijna botsing, maar de foto is geslaagd.

En dan naderen we al de lunchpost. Verborgen achter een haag en aan de linkerkant van de weg. Vlakbij Prüm, een zonnige parkeerplek, bijna leeg, met onze lunchtent en Wilfrank samen met Marja.

We rijden in het midden van het peloton, dus we zien en spreken een aantal van de MotoGT rijders.

Na de heerlijke vegaburger van de ‘Chippendales’, stappen we weer op voor het tweede deel van deze dag. Het eindpunt vandaag is het Schloss Hotel in Neuerburg. Daar overnachten we na het nuttigen van een goed avondeten.

De volgende ochtend is er al vroeg ontbijt, want we hebben nog een redelijke rit voor de boeg.

Na het ontbijt gaat iedereen de motoren bepakken en start dag twee.

Onderweg naar de lunchpost nog even een koffiestop. We zitten aan ons tweede bakkie en een groepje Stelvio’s (plus Guzuki), Lutz-Pieter-Netty-Berry, rijden langs. We brengen ze op eenzelfde gedachte en ze stoppen ook voor koffie. We blijven even hangen samen gezeten en daarna vervolgen we onze weg naar de lunchpost van deze dag.

Dat is nog een eindje rijden. Maar ook deze vinden we, links van de weg, maar goed bereikbaar, de parkeerplaats waar de crew met tent al klaarstaat.

Broodjes gegeten, weer even bijgepraat en daarna weer door. We slaan het eindpunt over, want we gaan nog naar Limburg om daar de verjaardag van Job te vieren. Helaas nu weer 2 jaar wachten tot de volgende editie.

5e Moto Guzzi Grand Tour 2016

Oftewel, het is weer een ‘even jaartal’, dus tijd voor de GT!
Verzamelpunt is camping “In den Hof” in Heerlen. Daar kun je meteen je tentje neerzetten of nog beter: een stapelbed regelen. Het is helemaal volgeboekt door meerdere motorgroepen.

Ondanks dat er bij de reservering nog een aantal bedden vrij waren in zalen, besloten we bij Maarten te slapen. We hebben immers genoeg familie en vrienden rondom Heerlen wonen en dan verschijnen we in elk geval fris en uitgerust aan de start 🙂

De GT houdt in: 1000km binnendoor rijden, we gaan dit jaar naar Sauerland en luxe ook, want het is een hotel-evenement geworden. Fijn! Dat scheelt 3 keer een tentje opzetten in de schemer.
Het t-shirt en de stempelkaart hebben we vrijdagavond al opgehaald en meteen zien we wie er allemaal nog meer meerijden. Dat belooft gezellig te worden!
fullsizeoutput_4f4e
We rijden dit keer met zijn tweeën, omdat we, na een onfortuinlijke trip vorig jaar oktober in de Dolomieten, niet zoveel meer hebben gereden in heuvelachtig gebied.
(Na lekkage met slippartij en koprol tegen een muurtje met een gebroken ruggewervel als gevolg met de bijbehorende hersenschudding en kneuzingen, zijn we destijds vroegtijdig afgehaakt en huiswaarts gegaan met vervangend vervoer).
img_0132
We zijn goed op elkaar ingespeeld, dus we rijden de GT lekker met zijn tweeën op eigen tempo. Drie weken geleden hebben we met Gert Jo in Luxemburg even ‘proef’ gereden. Weer even wennen en feeling krijgen met de motor, maar dat ging na een half uurtje bochtjes sturen al stukken beter. Weliswaar nog niet op de Guzzi, die wordt vooral voor ritjes in de buurt gebruikt momenteel.
Dag 1
Om 8 uur rijden we zaterdag het terrein op van de camping en nog geen 10 minuten later zijn we onderweg. Een wonderlijk begin van de route, mijn vierkante banden zijn al vrijwel rond voordat we de grens met België bereiken! Wat is Limburg dan mooi 😀
img_0106
Via Belgie rijden we Duitsland in ogenschijnlijk een rechte lijn op de kaart….niets is minder waar. Het lijkt wel Zuideuropa af en toe, de temperatuur, de omgeving en de rust op de weg. Wauw!
img_0134
img_0139
De lunchpost bereiken we om 14 uur pas, we rijden ongeveer in de middenploeg als ik zie wie er allemaal al hebben afgetekend.
img_0112
img_0137
img_0115
img_0113
Hamburgers, soep, broodjes, koffie, sap. Aan alles is gedacht door ons sexy-duo Jolanda en Wilfrank.
We zitten al 6 uur op de motor en dat gaat zijn tol eisen wat betreft concentratie en rugpijn. Garmin meldt dat het nog 121km is naar het hotel, dat is evengoed nog zo’n 2 uur rijden zonder stops. We rijden nog een stukje van de route en besluiten dan een kortere weg (zonder snelwegen dan) te pakken. Om 17 schuiven we aan bij de eerste deelnemers bij het hotel voor een biertje.








Het duurt tot ca 19.45 voordat iedereen binnen is, en om 20 uur schuiven we aan bij het buffet wat keurig verzorgd is voor iedereen.
Dag 2
Zondag starten we na het ontbijt om 8.30 in de aanhoudende regen. Wie weet is het buiten dit gebied al beter. Helaas gaan we het gebied helemaal niet uit tot de lunch hahaha. Wat een mooie wegen hier rondom Winterberg en Siegen! Geweldig. Helaas wel 4 uur regen gehad van de 5 uur tot de lunchpost. Waar anderen hun regenpak uittrokken, heb ik tijdens een zonnig moment mijn drijfnatte kleding verwisseld voor droge. 





Helaas voor ons allen gingen een half uur de sluizen pas echt open en hup: alles weer drijfnat grrrr. Ook dit is GT en dus afzien.

Bij de lunchpost warmen we op aan de soep met knakworsten en koffie. 
Wat een verschil met gisteren.
We bevinden ons net ten oosten van het Ruhrgebiet, wat het voor ons gunstig maakt om oostelijk daarvan naar het noorden (richting huis) te rijden. 
Onze overnachting bij Wilfrank diezelfde avond valt dus letterlijk in het water, zeker zonder droge kleren met nog zo’n 5 uur rijden in het vooruitzicht.
We melden ons af en vrijwel gelijktijdig met ons gaan ook Pieter en Netty huiswaarts.
We komen hen 2 kilometer verderop weer tegen op de vluchtstrook. Na een glijpartij door spoorvorming gevuld met water (en olie?) waar ik ook doorheen glibberde stond alles en iedereen weer rechtop op de vluchtstrook. Verbaasd over wat er gebeurde en bij hen dus net mis ging, is het gelukkig met een sisser afgelopen. Pfff Netty had écht een engeltje mee en haar motor waarschijnlijk nog een groter exemplaar, want de V-strom gleed zo de autobahn op!
We rijden het gebied uit en meteen zien we de zon. Het waait wel behoorlijk hard en de weg is her en der nat door overtrekkende buien. We zien dan ook elke 10 kilometer wel een auto of motor met pech of brokken staan.


Via Dortmund, Munster steken we door naar het westen om bij Gronau weer noordelijk te gaan en via Nordhorn naar huis.

 Ondanks dat we de GT niet volledig hebben gereden, hebben we toch beide dagen zo’n 8 uur op de motor gezeten.
Leuk ook om te zien dat de groep GT’ers in de kern dezelfde groep blijft, waarvan je sommigen ook alleen maar treft bij hetzelfde evenement.
Gert Jo, wat een fantastische routes!! En een goede keuze hotel, lekker centraal en goed uitgerust, dank ook voor Jolanda en Wilfrank, die ook menig hoosbui hebben moeten trotseren met hun pop-up lunchcafé.

Moto Guzzi Club Nederland vergadering

Elk jaar evalueren we het treffen van de MGCN in Tienhoven. Afgelopen weekend was dit bij ons thuis en hebben we dat meteen gecombineerd met een vergadering van de toercommissie.
Omdat we niet zo centraal wonen, dit keer gecombineerd met een barbecue op de zaterdagavond. Iedereen kwam op een Guzzi, dus de schuur stond vol met motoren.
IMG_0086
Nadat de kamerverdeling en de rondleiding, werd de bbq aangezet en de dorst gelest.
Tijdens een regenbuitje werd alles naar binnen verhuisd.
IMG_0045
Daar boog een deel van de groep zich over een kaart van UK en bekeken de wegen in Schotland. Volgende jaar in de Hemelvaarts week organiseert de MGCN een trip naar Schotland (aanmelden bij Gert Jo (gertjo@gertjo.nl).
IMG_0044
Bij zo’n voorbereiding hoort natuurlijk een schotse whiskey (donatie van Jan Sybren). Het werd nog een gezellige avond…
De volgende ochtend lekker buiten ontbijten, Wilfrank komt nog en dan gaat de eerste vergadering van start.
IMG_0092
Eerst de evaluatie van het ‘Internationaal Moto Guzzi Treffen 2016’, daarna een voor de toercommisie, waarin de op stapel staande activiteiten voor komend jaar (2017) besproken werden.
IMG_0089
Dan breekt het moment aan waarop de motoristen weer gaan vertrekken. Maar eerst nog een fotomoment.
IMG_0047 IMG_0058
Er zijn altijd mensen die dan ook nog elkaars motor willen proberen. Maar geen van tweeën was blij met de ruil.
IMG_0090 IMG_0091
Al met al een zeer geslaagd weekend.
Klaar voor vertrek.
Tot ziens en tot een volgende keer.
IMG_0064
Met dank aan iedereen!!

Moto GT 2012 en een kleine vakantie Frankrijk

Afgelopen week lekker met motor Moto GT gereden en naar Frankrijk geweest.
Vrijdag naar Thorn, Limburg, vertrokken. Vanuit de camping op zaterdag gestart met de Moto Guzzi Moto GT. Een monstertocht van twee dagen, met een gemiddelde van 500km per dag en overnachting op een camping. Voor deze keer was er er hotel geregeld als overnachting. Wel moesten we erg vroeg, rond 7 uur, vertrekken want we hadden een hele reis voor de boeg.
’s Avonds aangekomen in Larochette, rond half 7. Maarten had voor ons een hotel geregeld, dat scheelt weer tent afbreken, opzetten en weer afbreken. Na alles op de hotelkamer geïnstalleerd te hebben, zijn we naar de camping gereden om de stempel te laten zetten. Zonder stempels geen herinnering en die willen we natuurlijk wel hebben. Ook hadden we hier gezamenlijk het avondeten, een bbq-buffet. Er was veel vegetarisch bij, dus we waren helemaal blij. Gezellig getafeld met 3 heren uit Heiloo, waarvan we die van de vorige Moto GT kenden. Bovendien kwamen we ze al bij een tankstation op vrijdag tegen. Leuk om snel in de stemming te komen.
De volgende ochtend weer vroeg vertrekken om te zorgen dat we op een mooie tijd weer in Thorn zouden arriveren. Eerst een ontbijt op de camping en vanaf 7.45 mogen we vertrekken. Helaas ligt er nog iets op de hotelkamer, dus na de eigenaar te hebben wakker gebeld, konden we nog terug naar binnen om het te halen. Onderweg haakt Kees Vriend nog aan en gezamenlijk rijden we naar de lunchpost van vandaag met vegetarische champignonnesoep (zelf gekocht door Wilfrank), broodje bockworst en de nodige broodjes, fruit, koffie en zoetigheid. Aan alles was weer gedacht. Jolanda was weer een ware gastvrouw samen met Wilfrank zorgde ze toch weer goed voor ons. Tegen half 7 kwamen wij weer aan in Thorn waar ons tentje nog op ons wachtte. Er bleven nog twee Westfriezen overnachten op de camping, en na de nodige drank om warm te blijven zijn we onze tentjes ingedoken.
De GT was weer goed geregeld, van camping via lunchpost naar buffet. En de route was ontzettend mooi!
De volgende dag zouden wij naar Frankrijk gaan om een oud collega in St. Lô te bezoeken.
Maar daar ben je niet zomaar. Twee tussenstops om te overnachten. Een in Locquignol en de ander net voorbij Dieppe (Pourville /s Mer). Op beide campings was te merken dat het seizoen voorbij was. De eerste was het minst voorbereid op gasten, geen water in de toiletten, geen licht op de camping en een paar ‘enge’ mannen die daar de scepter zwaaiden. ’s Ochtends in de regen de tent ingepakt, dus we moesten de volgende overnachting ook met de tent doen, zodat ie weer kon drogen.
De afstanden die we maakten waren ca 300km per dag. De wegen waren mooi en verrassend. Asfalt was goed als je dat vergelijkt met het Belgische.
In Dieppe een camping die we al een keer eerder tijdens een eerdere vakantietrip bezocht hadden en die echt de moeite waard is voor motorrijders onderweg. Goede faciliteiten en niet al te prijzig. Is dan ook een motorcamping van Moto Relais. Tijdens de rit erheen had mijn Cali al kuren met het laden van de accu. Soms ging mijn lampje branden en ging dan niet meer uit.
Na de overnachting in Dieppe, waar we de tent zouden laten staan voor een nacht, zonder bewoners, gingen we onderweg naar St. Lô. Mooie route, met een tolbrug over de mond van de Seine, die ons aan de andere kant dorpjes en wegen voorschotelde engels ogend.
Bij Peter, zoals mijn oud collega heet, en Danuta werden wij met open armen ontvangen (samen met Dokus en Fifi, hun twee honden). Veel leuke gesprekken gevoerd over Fransen en hun gewoonten. Zij wonen daar voor circa drie kwart van het jaar. ’s Avonds een heerlijk maal voorgeschoteld gekregen met de daarbij behorende, op franse wijze, drank.
De volgende ochtend alles weer op de motor gebonden om richting tent (Dieppe) te rijden. We wilden de kust van de invasie aandoen. Start gemaakt bij Point du Hoc, daar waar de mannen aan land kwamen om het geschut onklaar te maken. De volgende stop is Omaha Beach, waar we het museum hebben bezocht. Vervolgens verder langs de kust via de enorme Amerikaanse begraafplaats. Hier kreeg de motor problemen met het laden van de accu. Het lampje ging nu helemaal niet meer uit, ook niet met wat toeren tijdens het rijden. Ook hadden we tijdens de gehele tocht al problemen met het laden van onze iPhones, die we voor navigatie gebruiken. Zonder stroom is deze met 3 uur wel leeg, dus dat is niet handig. Na een korte stop even gekeken of de dynamo nog werkt en de spanningsregelaar opnieuw vastgezet. Ook de accupunten schoongemaakt, maar het mag allemaal niet baten. Bij Caen in de buurt even onze dealer gebeld en hij concludeert dat de spanningsregelaar het probleem moet zijn. Dit dachten we zelf ook al aangezien de accu werkt en de dynamo wel draait. We gaan dus op zoek naar een dealer, Ducati of Moto Guzzi om het door te meten en dan kunnen zij kijken wat het probleem nu is. We wilden niet lange afstanden rijden met het vooruitzicht ergens stil te vallen. In Caen vonden we zelfs een Guzzi dealer, Moto Axxe.
Daar probeerden we het probleem uit te leggen met wat handen- en voetenwerk was dat gauw gelukt. Na enig meetwerk van hun kant, was de conclusie dat de ‘regulateur’ of spanningsregelaar de geest had gegeven. Maar die was niet op voorraad, een originele was niet binnen korte tijd te regelen, maar een die goed was als vervanging kon er de volgende dag zijn per koerier.
Aangezien er rondom Axxe genoeg hotels zijn, was al gauw besloten om dan de nacht maar in een hotel door te brengen en de volgende dag Caen te bezoeken. Onze tent stond immers in Dieppe en dat is nog 185km rijden (en dan de volgende dag op 1 motor weer terug). Caen blijkt zeker de moeite waard om doorheen te struinen, de vele kerken te bekijken en op de kasteelmuren de stad te overzien. Aangezien we om 15 uur nog niets vernomen hebben van Axxe, rijden we zelf die kant op. De Cali blijkt bijna klaar. Even de bagage bij het hotel gehaald en om 16 uur rijden we dan eindelijk richting de tent in Dieppe. Hier zijn we binnendoor naartoe gereden en voor 19 uur zitten we al lekker aan een wijntje te wachten op ons eten. De camping is helemaal verlaten, wat wil je met 5 graden ’s nachts….
Om 8 uur zijn we de tent in recordtijd aan het inpakken, want deze is lekker drooggewaaid aan de kust. Er komt een dreigende wolk aan, dus vandaar onze ‘haast’ op de vroege ochtend. We besluiten via de snelle weg naar huis te rijden. Het is nog 600km rijden, en dat moet wel te doen zijn. Het eerste stuk tot aan de peage is nog prachtig, daarna alleen nog snelwegen. Nog wat files en vooral asfalt gezien.
Moe maar voldaan komen we rond 18 uur thuis aan.
In 8 dagen hebben we toch 3000km gereden, daar zit de Moto GT van 1000km wel bij natuurlijk.

Moto GT 2010

Afgelopen weekend hebben we een motortocht gereden die georganiseerd was door de Moto Guzzi Club Nederland.
De start was in Siebengewald, een plaatsje in de buurt van Boxmeer, dichtbij de Duitse grens. Vrijdag al daarheen vertrokken om op zaterdag, vroeg te kunnen vertrekken.
De Moto GT is altijd een monsterrit. Minstens 500 km binnendoor op één dag.
Een groot gedeelte van de nacht wakker gehouden door gabbers, die 10 m verder stonden en tot circa 3 uur in de ochtend hun muziek snoeihard over de camping lieten schallen. Maar toch op tijd opgestaan, tent afgebroken, alles op de motor bevestigd, eerste stempeltje en wegwezen.
Deze eerste dag was mooi, met mooie wegen, weggetjes en bijna paden. Lunch was in Neuwied, bij Dembach.
Daarna weer door naar het eindpunt.
De camping op zaterdagavond was een helling, met een paar terrassen. Wij hadden een terrasje gevonden en daar onze tent neergezet. Sommigen hadden moeite om met de motor naar boven te rijden en lieten deze dan ook beneden staan.
Na een goede avondmaaltijd (er was rekening gehouden met vegetariers) de tent weer opgezocht in het donker. Deze camping (in het Ebbegebirge Nature Park) was rustig, dus konden we misschien aan slaap toekomen. Doch door de helling gleden we iedere keer van het matrasje af.
’s Ochtends ontbijt, ook deze dag weer droog begonnen.
Was een geweldig plaatje om al die motoren te zien staan bij het ontbijt.
Ook op deze dag weer een lunch. Dit maal vlak bij een dam, Versetalsperre, nog steeds in het Ebbegebirge Nature Park.
Met goede moed op weg naar Boxmeer. Vlak voor Essen raakten we de route kwijt. Een verkeerde afslag en we stonden zo mar in Essen. Probeer daar maar eens uit te komen, wetende dat je naar het westen moet. OOk was het nog gaan regenen.
Uiteindelijk maar besloten om de kortste weg te nemen naar Boxmeer.
Tegen 7 uur ’s avonds kwamen we aan.
Het laatste stempeltje en de badge hadden we nog tegoed.
Tevreden en voldaan zijn we doorgereden naar het hoteltje waar we de zondagnacht zouden doorbrengen. Het heette ’t Veerhuis en lag in Oeffelt, aan de Maas. Goede keuken, dwz lekker dinner genoten. Goed geslapen in een fijn bed.
De volgende ochtend naar huis gereden, redelijk weer en een fijne route via Harderwijk.
Via deze link zijn enkele foto’s te bekijken.