Nazomertreffen in de Ardennen

De locatie in Poupehan was ons al bekend van het openingstreffen twee jaar geleden. Een prima camping aan de rivier de Semois. De camping zelf ligt op een eilandje en wordt gerund door een Nederlands koppel. Er is een friterie en een café op het terrein en, zo blijkt, ook ingerichte huurtenten.
Nooit eerder hebben we een huurtent nodig gehad, maar de weersvoorspellingen waren niet zo best, met wat geluk konden we de laatst beschikbare tent nog reserveren!
Lunch
We vertrekken donderdags richting Wezup. We hebben daar om 10 uur afgesproken om samen met Gertjo wat landmarks in België op de gevoelige plaat vast te leggen. Op wat dreigende wolken na lijken de weergoden goedgestemd. Het blijft droog en eigenlijk is het prima motorweer. Niet te warm, niet te koud en droog.
In Tilburg stoppen we even om te tanken en op het Piusplein drinken we een kopje koffie. Vanaf hier gaan we binnendoor naar Brussel waar we het Atomium zullen opzoeken.
Atomium
Omdat we een mooie route rijden, duurt het aardig lang voordat we de eerste landmark eindelijk op de foto hebben. We hadden eerst de Landmark in Antwerpen nog aan kunnen doen, maar die hebben Wiel en ik al eerder dit jaar gehad. Gertjo gaat deze volgende week doen met Peter en Lucia. Na het Atomium proberen we Brussel uit te geraken, maar allez, das zo helemál niet gemakkelijk. Door de route, het herberekenen en alle verkeerslussen is mijn Garmin het spoor bijster en ik uiteindelijk ook. Op de vluchtstrook in de file zet ik de garmin aan naar de eerstvolgende landmark zodat we in de file aan de overkant ook weer een stukje terug moeten. Een beetje chagrijnig en op zoek naar een kopje koffie, hup gauw door naar het café ‘Verzekering tegen de grote dorst’, de volgende landmark
Grote dorst
Helaas is het dicht en dus gaan we spoedig op zoek naar een plekje om wat te drinken. Het duurt even, maar dan belanden we in een alleraardigs belgische kroegje in een verlaten dorpje wat zowaar open is.
De laatste landmark van vandaag is Manneke Pis in Geraerdsbergen. Wat een klein ‘lullig’ beeldje zeg!
We gaan in tempo door naar Bon-Secours (bij Peruwelz), hier heeft Gertjo een hotel geboekt. Het blijkt dat ze een ‘s’ zijn vergeten in hun naam. Het is inmiddels meer een hostel geworden. Maar meer hebben we niet nodig en de prijs is ook des-hostels!
We zijn behoorlijk gaar van het rijden, toch zo’n 450km gereden vandaag. Gelukkig zijn in het dorpje diverse eettentjes te vinden, dus we schuiven na een heerlijk biertje aan tafel in Le Petit Moulin.
Naast het hotel staat een immense basiliek en daarachter, zo zal de volgende ochtend blijken. ligt de franse grens.
De volgende ochtend stijgen we om 9 uur op. Het is begonnen met zachtjes regenen dit is de enige bui voor vandaag. We slalommen via landmark 61 in Frankrijk steeds langs de grens tussen België en Frankrijk om via Belgisch op twee na lelijkste regio eindelijk wat groenere wegen tegen te komen. We hebben vandaag in totaal 5 landmarks af te gaan, maar de vaart zit er door het geslalom en de drukke casino-dorpjes niet in.
Borgloon
Via de enorme Scheepslift (Landmark 87) en de verschuilplek van Hitler (Landmark 90) komen we in Dinant (Landmark 86) aan. Die in Dinant is wel bijzonder. De saxofoons op de brug. Het is inmiddels ver in de middag en we hebben nog 1 landmark op de route naar Poupehan staan. Ons rest alleen nog het boskapel in Orchimont (Landmark 81).
Helaas voor ons is de enige regenbui van vandaag nog altijd niet beëindigd en we rijden dan ook al uren doorweekt rond. De broeken, laarzen en jassen houden het niet al lang niet meer en van alle kanten word onze kleding laag voor laag nat en koud.
Even voor 17 uur rijden we dan de camping op.
Camping2
Gelukkig zijn we nog op tijd om brood voor de volgende dag te bestellen. We stallen alle laagjes kleding uit in de voortent over stoelen en een droogrek. Het café gaat iets eerder open dan aangekondigd en daar kunnen we lekker warm zitten, wat drinken en eten. De meesten bestellen bij de friterie, maar wij hebben voor 1 avond te eten mee. 3 dagen friet achter elkaar is ons te gek. Om 20 uur gaan we naar de tent om ons eten op te warmen. Uiteindelijk zijn we niet eens meer naar het café teruggegaan, die enige regenbui van vandaag ging zowaar over in een stortbui!
Pas in de ochtend stopt het tussen de stortbuien door ook met harder en zachter regenen.
Wiel en Gertjo gaan nog toch nog even een landmark aandoen in de buurt. Ikzelf heb geen zin om mijn kleddernatte pak aan te trekken en kies ervoor om te zorgen dat alles droog wordt voor we morgen vertrekken. Ondertussen kan ik mooi het geouwehoer aanhoren van de overige Guzzisten. Marja heeft met haar zoon en dochter de tent naast ons, maar vertrekken vandaag eerder dan gepland omdat haar zoon zich zo beroerd voelt. Theo vertrekt ook om medische redenen. Rob was, net als Theo, al een dag eerder op de camping. Rob besluit richting huis te rijden.
Huisje
Rob heeft alles kalm aan ingepakt en komt tot de ontdekking dat zelfs zijn beide slaapzakken nat zijn geworden vannacht. Inmiddels is John aangekomen met zijn Yamaha zijspan vanuit Baraque Michel om ook te ontdekken dat zijn waterdichte topkoffer een plas water heeft meegebracht.
Rob heeft inmiddels alles, zonder te mopperen, ingepakt en opgebonden als blijkt dat de 850 t3 ook niet van water houdt. Hij wordt helemaal leeggestart als er ineens wat leven hoorbaar is. Via de Lamborghini Tractor krijgen de heren de t3 weer aan en kan ook Rob eindelijk op huis aan.
Natte kleding
Wiel en Gertjo komen na 2 uurtjes rijden weer aangereden. Hun pakken zijn ietsje pietsje droger dan bij vertrek. Dat komt goed uit.
De overige natte zooi is hangt de tent en buiten over al het meubilair gedrappeerd. Ook daarbij is er wel wat drooggeblazen en zodoende past om 14 uur alles wat nog nat is netjes op het wasrek als het weer begint met regenen.
Morgen zal het beter worden en eigenlijk valt deze zaterdag ook weinig nattigheid in vergelijking met de vrijdag. De Semois lijkt even rustig en bedaard als altijd te stromen, dus de zorgen om een eventuele watersnoodramp zijn ook verdwenen.
Met een frieteke in het café op de camping wachten we op Jan Sybren, die om iets later aanschuift zodat de toercommissie ook nog een vergadering houdt op de locatie. Behalve Maarten is namelijk iedereen aanwezig.
Terwijl de barman een fantastische playlist langs laat gaan, wordt om een uur of 22 de verlichting gedimd naar disco verlichting en hallucineren we allemaal weg met Pink Floyd en een Brugse Zot.
Al met al toch een geslaagd treffen voor de diehards die Poupehan aan de Semois toch steeds weer weten te vinden.
Camping1

Rondje Noord

Het stond al een tijdje op de planning, de laatste landmarks van de MGCN Landmarkrally 2017 in Nederland rijden. In maart hebben we al veel punten op de foto gezet, meteen ook een aantal in België, maar nu zijn de laatste 8 landmarks voor 2017 aan de beurt in Noord Nederland.
Bijna traditiegetrouw rijden we de noordelijkste landmarks met Gertjo en hij heeft een mooie route in elkaar gezet. De overnachting staat gepland op de motorcamping ’t Witveen in Eastermar. Kunnen we daar ook eens de boel verkennen.
We bestellen mooi weer en rijden in de ochtend naar Gertjo. Eerst samen lunchen, we vertrekken uiteindleijk pas om 14 uur uit Kampen, dus snel op pad naar nummer 1 van de 4 die vandaag op de planning staan. Eerst de Orka in Urk. (of is het óp Urk?)
Het eerste deel van de route bestaat uit redelijk wat provinciale wegen, maar zo schieten we tenminste een beetje op.
Na dit stukje ‘kilometers maken’, slingeren we een aantal elfstedendorpjes door. Eén daarvan hebben we nodig voor de volgende landmark. We rijden door Gytsjerk naar de brug. Deze brug is helemaal betegeld met blauwe portretfoto’s. Van een afstand zie je er schaatsers in. De kleuren hebben ze zo geschakeerd dat alle portretjes samen het beeld van de schaatsers vormen. Gaaf!
Brug
Ter plekke een korte pauze bij het gemaal en we vertrekken weer . We blijven nog even in Friesland, want we moeten naar Hinde lopen euhhh we rijden naar Hindeloopen.
Waarom doet dit me toch aan Seth Gaaikema denken?!
In Hindeloopen rijden we het XXS Museumplein op en rijden een rondje rond de XXL Rietveldstoel. Aan het plein is een museum gevestigd en daarom heet het dus Museumplein. De 3 meter hoge Rietveld stoel wankelt wel een beetje als we erop proberen te klimmen, maar de foto is in elk geval geslaagd. De stoel is beschilderd door Hindelooper schilders, dat maakt het nog extra bijzonder. We stappen weer op en zoeken een plekje aan de haven om wat te drinken. Mooi plaatsje en de route wordt ook steeds mooier rond deze kleine vissersdorpjes. Deze streek voelt wel als thuiskomen, waarschijnlijk door alle houten huisjes.
Hindeloopen
We gaan verder naar Lauwersoog. Het is nog een heel stuk rijden, maar gelukkig niet zo druk op de weg. Onze wens naar mooi weer is gehoord, maar we zien niet zoveel fietsers en motoren op de weg. Gek eigenlijk.
Bij Lauwersoog rijden we om het Lauwersmeer heen, langs de parallelweg staat een enorm metalen bord ter ere van de zeearend in het Nationaal park. Dit is de landmark.
Zeearend
Vanaf hier gaan we naar de camping, waar we een blokhut hebben geregeld. Even onderweg nog wat dineren. Het enige dat open is in de buurt is een snackbar. Nou vooruit dan maar. De camping is helemaal leeg ondanks dat het mooi weer is en midden in juli. Vreemd.
We zitten toch gezellig buiten met de eigenaren en verhuizen later naar binnen in de schuur.
Camping
De ochtend voelt klam en koel. Na het ontbijt, dat door Hinke en Jan van ’t Witveen werd verzorgd, vertrekken we naar Drachten. Het is even zoeken naar de landmark. Ik had al wat moeite gehad de exacte locatie te vinden zodat we met Garmin direct naar dit beeldje zouden kunnen rijden, maar op de een of andere manier wil ook Garmin er helemaal niet naartoe. Hoe dan ook, hebben we op tijd in de gaten dat Garmin ineens het punt van Drachten heeft overgeslagen en we rijden even een stukje terug, rechtstreeks naar het beeld. Daar zetten we de route weer aan en rijden verder richting Groningen.
We rijden in de punt waar Friesland, Groningen en Drenthe in elkaar overgaan en zodoende pakken we eerst nog een landmark in Drenthe. Het is een woning in Veenhuizen. Het staat buiten het dorp, waar de iets grotere woningen staan. Deze woningen werden destijds (rond 1900) bewoond door de wat hogere ambtenaren die personeel waren van de verschillende gestichten in Veenhuizen. In het huis ‘Flink en Vlug’ woonde de gymnastiekleraar.
We zien verder niet veel van het nogal toeristische dorp, maar even erbuiten stoppen we bij het zogeheten oudste bos van Nederland. Het bos “Norgerhout” of wel Nörgerholt stamt waarschijnlijk uit de 9e of 10e eeuw en zal inderdaad tot de oudste bossen van Nederland horen. We spreken de eigenaresse van het restaurant wat tegen het bos aan ligt. Ze vertelt allerlei spannende verhalen over de ontsnapte gevangenen die via het bos bij het restaurant aan kwamen voor hulp, kleding en geld. Het was allemaal niet zo’n pretje. Wat nu als ‘attractie’ neergezet wordt, was voor de omwonenden helemaal niet zo leuk. De voortvluchtigen schuwden geen geweld en van sommigen van hen is nooit meer wat vernomen.
Na een welverdiend kopje oploskoffie gaan we op pad naar Garrelsweer. Het is zo’n 30 kilometer rijden en gaan de provincie Groningen in. We kunnen de Kloostermolen niet zo één-twee-drie vinden. We zien de molen wel middenin het weiland, maar er moet een weg zijn die er naar toe leidt. Daar zal ook een hek zijn met het MGCN-logo erop. Het was de gedachte van Landmarkmeester Maarten dat we dan langs dat hek zouden we rijden. Zijn zus woont namelijk naast de molen. Ik heb eerder deze week al met haar man Rob gesproken, ze weten dat we komen. De molen is een oude poldermolen uit 1877 en opgeknapt in 2014. Hij zit er schitterend uit en heeft heel bijzondere wieken.
Uiteindelijk rijden we om 13 uur het pad op en Rob en Joy staan ons op te wachten bij hun houten huis. Het is al een aantal jaren geleden dat we ze gezien en gesproken hebben en het is een gezellig weerzien. Wat een geweldige woning op een fantastische plek!! We krijgen zelfs een uitgebreide lunch voorgeschoteld en gaan na ruim een uur met een voldaan en gevuld gevoel weer het pad af naar de bewoonde wereld.
Molen
Lunchpost
Nog 1 landmark te gaan dit weekend en die is maar 7 kilometer verderop. In Appingedam rijden we naar de krukas. Een enorm gevaarte midden op de straat
Hij is daar in 1980 neergezet als geschenk van Jan Brons. De krukas komt dan ook uit een Bronsmotor. De fabriek die deze motoren maakte is nog altijd gevestigd bij Appingedam.
Krukas
Na het behalen van de laatste landmark rijden we zuidwaarts. De volgen de route, die nog altijd binnendoor gaat. Echter zijn we het na een uur zo zat! We stoppen voor krijgsraad. De stoom komt namelijk letterlijk uit onze oren. WAAR komen al deze mensen in die auto’s vandaan, maar erger nog, WAAR hebben ze hun rijbewijs gehaald. Men rijdt doodleuk met een gangetje van 20km/u een dorpje binnen, Slingeren besluiteloos rond. Je durft ze alleen met een rotgang in te halen uit angst dat ze INEENS besluiten linksaf te slaan of met een grote bocht naar links toch rechtsaf te rijden…..
We gaan daarom de kortste weg volgens. Gertjo buigt af voor familiebezoek in Emmen, wij vervolgen de N34 naar huis. Gertjo komt op de terugweg nog even langs om gezamelijk het weekend af te sluiten.
Een geslaagd weekend en met punten voor Nederland ‘in the pocket’!

Landmarkweek (25 maart tot 2 mei)

Omdat onze hoofdvakantie met de auto naar Scandinavië zal zijn, hebben we weinig vrije dagen over om landmarks te kunnen verzamelen. Op de gok nemen we een week vrij in eind maart. Je treft wel eens sneeuw en dikke vorst (ik kan me nog een openingstreffen in Wezep herinneren met -7 graden Celcius), maar we hopen op +10 en wat zon. Nou dat hebben we geweten….verschillende dagen tegen de 20 graden en op 2 dagen na, alleen maar zon!! Om de boel ietwat efficiënt uit te stippelen, plannen we deze week rondom verjaardagen, een reünie en wat (te) langdurende afspraken om bij vrienden op visite te gaan. Dat gaat ons heel wat kilometers opleveren in alle uithoeken, namelijk Noord-Belgie, Zeeland, Den Bosch, Hoorn en Maastricht. De verjaardagen en de reünie zijn vaste factoren, dus de rondrit gaat in die volgorde. Even met alle partijen data geprikt. Wie is wanneer thuis en welke landmarks kunnen we dan rijden.

Dag 1
Zaterdags vertrekken richting Heusden-Zolder (Be), waar een vriendin van ons woont. Daar gaan we kraamvisite en meteen even zien waar ze wonen en vooral hoe het allemaal gaat. Onderweg erheen slalommen we door Overijssel om de landmark in Goor op te pikken. Daar treffen we een fraai gebouw van een aannemer dat nogal veel doet denken aan de architect Hundertwasser. Wat een leuke verassing op zo’n bedrijventerrein.

Verder zuidelijk gereden, komen we bij de Fiat Multipla op een ‘voetstuk’. Supergeinig bedacht! Ik had verwacht dat het beeldje wat groter zou zijn, maar we rijden er gelukkig recht op af.

Vervolgens de kapel in Berghem, waar we meteen gepicknicken op de bankjes die klaarblijkelijk voor deze rally zijn geplaatst…. Dat we daar kunnen picknicken bedacht de plaatselijke scouting tegelijkertijd, dat was erg gezellig.

Eenmaal bij onze vrienden in het bos bij Zolder krijgen de Guzzi’s net zo’n luxe behandeling als wij.

Dag 2
De volgende ochtend vertrekken we om 10 uur via 2 landmarks in noord België richting Zeeland.
Het is een stuk frisser. Logisch, want de zomertijd is ingegaan, dus we zijn een uur eerder op pad dan gisteren. We nemen afscheid van onze lieve vrienden en hun mooie plek midden in het bos. We rijden een klein stukje terug naar het oosten om eventjes voor Wim en Hans de glazen toren op de foto te zetten in Lommel. Vervolgens het gas erop naar Antwerpen. Daar gaan we via de tramrails naar de oude watertorens, de tweede landmark van vandaag.

We rijden voor op schema en besluiten een extra landmark in te voegen, namelijk Domburg. Dat redden we makkelijk met nog 3 landmarks te gaan vandaag. Eerst nog even de Mozesbrug in Noord Brabant. Even goed kijken aan welke kant van het fort deze ‘brug’ is. We moeten toch even een klein stukje wandelen voor de juiste foto. Wat een gek gezicht om de mensen zo door het water te zien lopen.

Domburg aandoen blijkt een slecht idee, want het is er een chaos. Het is zondag, dus alle zonaanbiddende-grijsaards-met-rijbewijs-ontvangen-bij-pakje-boter gaan de weg op richting JAWEL: Domburg!! Een aantal jaren geleden was hier ook een landmark en troffen we nagenoeg hetzelfde tafereel. Ik weet niet hoe snel we hier weer weg moeten komen, maar ook dát blijkt een lastige opgave te zijn.

In Bruinisse, ons eindpunt vandaag, zetten we de enorme Mossel op de foto voordat we naar Pieter en Netty rijden om hun nieuwe stekkie te bewonderen. We kunnen nog even van de zon genieten in de tuin en even later krijgen we een heerlijk maal voorgeschoteld. Die overigens erg goed gelukt was! Ontzettend gezellig bijgekletst over van alles en nog wat. Hun adres is tevens onze slaapplaats voor deze nacht, dus we gaan bij het ontbijt weer door met kletsen waar we gisteravond gebleven waren.

Dag 3
Om 10 uur is het tijd om verder te gaan, we rijden via de snelle wegen naar Rotterdam met als eerste doel Oegstgeest. De foto wordt de 35 meter hoge zittende man waar het museum Corpus zich in bevindt. Tussendoor genieten we nog lekker in het zonnetje van koffie met gebak bij Wassenaar. Ons eindpunt vandaag is Lopikerkapel, maar eerst nog de luchtwachttoren in Oude-Wetering en een paar meter door Noordholland richting Utrecht.

Eerlijk gezegd heb ik niet zo’n zin om dwars door Utrecht heen te rijden voor een landmark en we besluiten deze landmark in de ijskast te parkeren. Eenmaal in Woerden doen we boodschappen voor de avond, het monument zetten we op de foto om vervolgens door te rijden naar de B&B ’t Koetshuys.

Wat een geweldige locatie voor een B&B, we wanen ons in Frankrijk, maar dan met op de achtergrond het zachte geruis van de A2.

Dag 4
We rijden nu weer zuidwaarts vanwege een verjaardag in Brabant waar ons een ontzettend luxe sushi-lunch opwacht! Tsjongejonge, waar hebben we dat nu aan verdiend! Het is zowaar 20 graden en we kunnen, net als eerder deze week, alweer heerlijk buiten zitten.

In de middag vertrekken we richting Hoorn, de volgende verjaardag. We gaan nu alsnog de landmark in Utrecht aandoen, maar niet voordat het kasteel in Ammerzoden op de foto staat.

In Utrecht is het, zoals altijd, een chaotische bouwput. We moeten vlak naast Hoog Catharijne zijn en de navigatie gaat ons daarbij niet helpen. Dus slalommend naar het Moreelsepark waarin het pand van Prorail staat. De noemen het gebouw ook wel de Inktpot.

Weer buiten Utrecht begint de avondspits op gang te komen, plus het feit dat de schipholtunnel al een poosje dicht is door een brandje, geeft dat de nodige drukte richting Amsterdam. Een klein stukje filerijden en dan pakken we de afslag richting Volendam. Eindelijk weer van de snelweg af. We koersen rechtstreeks naar mijn vader.

Dag 5
De volgende dag komt een rondje in een vertrouwde omgeving aan bod en slapen we weer bij mijn jarige vader. We hebben nog twee afspraken staan en rijden tussendoor ook twee landmarks, namelijk het Rechthuisje in Schermerhorn.

Ondanks dat ik hier al vaak ben langsgereden, was het huisje me nog nooit opgevallen. Ik let altijd alleen maar op die enorme kerk midden op het kruispunt haha.
De andere landmark is het ons bekende Kremlin in Winkel. Het is niet open, maar we zetten het wel op de foto. Inmiddels hebben we het koud en heeft het ook af en toe licht geregend. Tijd om terug te rijden en aan te sluiten bij de visite.

Dag 6
Vanuit Hoorn zullen we een behoorlijke tocht voor de boeg hebben naar Maastricht. We gaan naar Maarten om met hem een dagje te Landmarken. Hij mag, als organisator, dit keer niet voorop, dat zou niet eerlijk zijn.
Onderweg naar Maastricht rijden we over de dijk Enkhuizen-Lelystad om in Lelystad het theater op de foto te zetten.

Het ruikt er al heerlijk zo vroeg op de dag, er blijkt een toko tegenover te zitten. We volgen de Garmin even niet, want die leidt ons rechtstreeks naar de A6, snelle wegen hebben we al voldoende gezien. We kunnen vanuit hier gemakkelijk over de Veluwe rijden en dat doen we dan ook. Via Harderwijk, Ermelo, Putten, Voorthuizen en Barneveld komen we aan in Lunteren.

Hier is het midden van Nederland. Tenminste….er zijn wel 6 middelpunten van Nederland. En deze in Lunteren zou met evenveel land ten noorden en ten zuiden ervan en evenveel land ten oosten en ten westen, (voor de drooglegging van de grote IJsselmeerpolders) het middelpunt zijn. In feite lag dit mediaanpunt overigens 10 km noordoostelijker.
Verder heb je ook nog het snijpunt van de diagonalen in Oosteinde-Drenthe, het zwaartepunt in Putten, het kadastrale middelpunt in Amersfoort, Het midden van de rechthoek van Nederland in Soest en het midden van de cirkel van Nederland in Eembrugge.
Het zwaartepunt van Nederland ligt dan weer iets verder terug in Putten, maar is in 2016 herberekend door het kadaster en blijkt nu in Ermelo te liggen.
Ach ja, wij moeten die in Lunteren hebben en daar is er gelukkig maar 1 van. We moeten wel even het bos in met de bepakte motoren.

En bij de landmark zelf kunnen we niet met goed fatsoen komen, dus dat wordt een wandelingetje.
We willen de landmarks in Limburg ook nog meepakken vandaag, dus dat wordt op de snelle weg naar Baarlo en daarna Maastricht.
Eenmaal in Maastricht blijken we de verkeerde landmark te hebben. De cryptische omschrijving was voor mij te cryptisch blijkbaar. Achteraf blijkt dat op het forum al de juiste locatie staat. Tot nu toe is het de enige die we ter plekke moeten gaan zoeken en na een tip (speelhol=casino) weet Wiel ineens waar we heen moeten. Die voegen we morgen aan de route samen met Maarten toe.

Dag 7
Maarten kent het gebied rondom Maastricht (en eigenlijk nog veel verder) op zijn duimpje en stelt voor een route te maken. Ruim 200km wordt de rit met onze 5 landmarks erin verwerkt. We starten om 10.30, maar belanden al bij Maastricht Airport direcht onder de startbaan met pech. De koppelingskabel van de Cali is gebroken. Gelukkig wel een nieuwe bij ons en na een half uur zijn we weer op weg, met als traktatie een opstijgende boeing 747.
Voor de spotters onder ons de Boeing 747-467F VP-BCI van Sky Gates Airlines.

We rijden door een stukje Toscaans ogend Limburg richting Gulpen om daar in de heuvels het beeldje van Jean Nelissen te vinden.

We drinken eerst in het grensdorpje Teuven in België bij Café Modern koffie en laten hun enorme luchtdruk-wandorgel voor €1 door het dorp heen schetteren.

Hier is overigens zo’n 3km breed stuk nog Vlaanderen voordat je Wallonië ingaat.

Maar goed, er moet nog gereden worden ook. De kerk in Limbourg is de volgende op de lijst. Langs de wegafzetting gaat de keienweg steil omhoog (en ook weer naar beneden). Even de adem inhouden en we staan voor de kerk. We zijn blij dat alles nog op en aan de motoren vastzit na dat verschrikkelijke karrenpad.

Snel gaan we weer op weg om wat te eten onderweg in Esneux en naar fort Flémalle wat op de heuvels ligt.

We zijn helemaal rondom Luik gereden, maar hebben weinig last van drukte.

Bij de landmark rijden we een stukje onverhard en dan steil omhoog, Garmin staat immers op de ‘Maarten-modus’. Daar aangekomen treffen we een weids uitzicht van de omgeving rondom Luik. Mooi is misschien anders, maar indrukwekkend is het wel.

We krijgen ter plekke op onze kop omdat de we motoren niet onderaan de poort zetten, maar iets verderop. Jacques Cerfontaine was dat immers ook gelukt….. (bedankt Jacques!) Zo zie je maar dat er juist streng gejureerd wordt tijdens deze tocht. Nog 2 landmarks op de rol deze dag, dat gaan we niet meer halen, dus rijden we naar Maastricht om onze fout van gister te herstellen en laten daarmee landmark Borgloon liggen voor de aanrijroute naar het zomertreffen in Poupehan.

Dag 8
Zaterdag wat familie bezoekjes en vervolgens gaan we onderweg naar huis.

Ruim 2000km gereden en zondags klimmen we er weer op om een deel van de route van het openingstreffen na te rijden en te corrigeren. Nog altijd is het zonnig en warm. Wat een topweek!

Moto Guzzi Club Nederland vergadering

Elk jaar evalueren we het treffen van de MGCN in Tienhoven. Afgelopen weekend was dit bij ons thuis en hebben we dat meteen gecombineerd met een vergadering van de toercommissie.
Omdat we niet zo centraal wonen, dit keer gecombineerd met een barbecue op de zaterdagavond. Iedereen kwam op een Guzzi, dus de schuur stond vol met motoren.
IMG_0086
Nadat de kamerverdeling en de rondleiding, werd de bbq aangezet en de dorst gelest.
Tijdens een regenbuitje werd alles naar binnen verhuisd.
IMG_0045
Daar boog een deel van de groep zich over een kaart van UK en bekeken de wegen in Schotland. Volgende jaar in de Hemelvaarts week organiseert de MGCN een trip naar Schotland (aanmelden bij Gert Jo (gertjo@gertjo.nl).
IMG_0044
Bij zo’n voorbereiding hoort natuurlijk een schotse whiskey (donatie van Jan Sybren). Het werd nog een gezellige avond…
De volgende ochtend lekker buiten ontbijten, Wilfrank komt nog en dan gaat de eerste vergadering van start.
IMG_0092
Eerst de evaluatie van het ‘Internationaal Moto Guzzi Treffen 2016’, daarna een voor de toercommisie, waarin de op stapel staande activiteiten voor komend jaar (2017) besproken werden.
IMG_0089
Dan breekt het moment aan waarop de motoristen weer gaan vertrekken. Maar eerst nog een fotomoment.
IMG_0047 IMG_0058
Er zijn altijd mensen die dan ook nog elkaars motor willen proberen. Maar geen van tweeën was blij met de ruil.
IMG_0090 IMG_0091
Al met al een zeer geslaagd weekend.
Klaar voor vertrek.
Tot ziens en tot een volgende keer.
IMG_0064
Met dank aan iedereen!!

Vertrek en eerste stops

Vertrek is op 8 september. Eerst gaan we nog enkele landmarks doen. De eerste bij Biddinghuizen, de Meetstoel, konden we niet vinden. Wel een bordje met de richting, maar dat hielp niet ?.
Cali 3 gepakt
Cali 3 gepakt
meetstoel
Meetstoel
Daarna koffie in Beekbergen. Omdat het vakantie is met appelgebak.
beekbergen
koffie in Beekbergen
Nu onderweg naar Doesburg voor het volgende object. Een villa oude stijl.
Doesburg
LM, villa in Doesburg
Onderweg het een en ander aan piepen gehoord aan de achterkant van de Cali, dus ook dat even checken.
Piep check
Piepje checken bij de Cali 3
Maar niets gevonden.
Nu door naar de eerste camping.
Limburg an der Lahn. Een mooie camping bij een mooi stadje met een erg mooi kasteel. Het riviertje heet Der Lahn.
Tentje opzetten op een mooi veldje.
Eerst even wat eten.
Tent met Guzzi's
Guzzi’s met tent op camping in Limburg a/d Lahn
bitte ein bit
Iets eten en Bitte ein Bit
Na afloop even het stadje in om te kijken wat er te doen is. Ziet er leuk uit. Veel oude gebouwen, een kasteel, kerk, etc. Toegangspoort, smalle straatjes met vakwerk huisjes.
Kasteel an der Lahn
Kasteel en kerk in Limburg a/d Lahn
Toegangspoort
Toegangspoort
Kerk
Kerk
Smalle straatjes
Smalle straatjes in Limburg a/d Lahn
Smalle straatjes
Smalle straatjes in Limburg a/d Lahn
En nog een foto van het kasteel in de avond.
Al met al een erg leuk stadje.
Morgen weer verder; op weg naar Josie. Nicht die woont in Heiden, Zwitserland.
Maar eerst nog landmarks en kamperen aan de Breitenauer See.
Bij avondKasteel in Limburg a/d Lahn bij avond