VerVoerToer du Jour 2020 Drenthe

Door alle corona maatregelen, die niet voor niets zijn afgekondigd natuurlijk, vervielen er plotsklaps vele leuke uitjes met de motor en zo ook die van de MGCN.
Eenmaal met de gesloten landsgrenzen en de nog strengere maatregelen in landen om ons heen, wordt het steeds lastiger om vooruit te plannen. Ook voor ons.

Vandaar het idee om een motordoel binnen de Nederlandse grenzen te creeëren, een soort Landmark mini NL- de luxe met als thema Vervoer. Want van het vervoer moeten we het hebben.
Met de voorliefde voor Moto Guzzi, maar natuurlijk zijn alle tweewielers welkom. Sterker nog….er zijn geen spelregels, als je maar plezier hebt en je aan de richtlijnen van het RIVM houdt.

Er zit bewust geen wedstrijdelement in, het gaat puur om de voorpret, de motorfun en de foto’s die we op hun beurt weer voor de Koerier zullen gebruiken. (Voor de uitleg, zie Koerier 2, pagina 35)

Dus gaan we op zoek naar een doel om naartoe te kunnen rijden en ach ja, we zijn officieus wel gestopt met de Toercommissie, maar het zou jammer zijn als we het idee voor onszelf houden.
En zo is de Vervoertoerdujour op een zondagmorgen bedacht en in de middag uitgewerkt.

Zelf starten we pas met pinksteren. We rijden dan in onze eigen provincie Drenthe, ook vooral om het zitvlees wat te laten wennen. We gaan op 1 motor en dit keer niet de Guzzi, die komt later dit jaar nog vaak genoeg aan bod. Omdat het voor ons toch aan de landmark rally doet denken, kunnen we het niet laten een zelf gemaakt bordje mee te nemen dat we bij elke plek ook op de foto zetten.

Voor het vertrekcheck – VVTdJ bordje mee?

We starten oostwaarts via Dalen en het mooie Dalerveen en komen we langs een John Deere liefhebber Egbert Koopman in Nieuw-Amsterdam. Hij heeft een reusachtig beeld gesmeden. Hij zegt hierover in het Dagblad van het Noorden ,,Ik ga ieder jaar naar The Great Dorset Steam Fair in Engeland, een evenement met honderden stoommachines. Daar stond in 2017 een zes meter hoog beeld van een soldaat uit de Eerste Wereldoorlog, gemaakt van ijzeren onderdelen. Ik was meteen verliefd. Ik dacht: zo’n soort beeld ga ik ook maken.’’
In 2019 was zijn eigen exemplaar af na een paar maanden werken. Daar stoppen we graag even voor een foto!

Het beeld dat de smid maakte in 2019

We rijden verder richting het industrieel smalspoormuseum in Erica.
Je kunt hier een tocht maken over smalspoor door het gebied waar vroeger turf werd gewonnen en over het smalspoor werd vervoerd. Dat ritje gaat ook langs de voormalige turfstrooiselfabriek. Daar zijn wij onderweg al langsgereden. Een imposant gebouw midden in de natuur. Het gebouw uit 1920, ooit gebouwd in opdracht van de firma Griendtsveen, is een rijksmonument. In 1943 is het afgebrand en daarna weer herbouwd. Wij komen echter alleen voor de foto van het museum en gaan weer door.

Achter mij zicht op Het Industrieel Smalspoor Museum te Erica

Ze doen hier in de omgeving niet alleen aan smalle sporen, we rijden in het buitengebied van Klazienaveen over erg smalle paden, waarvan we zelfs door de ‘Smalle Steeg’ gaan. Erg mooie weggetjes, al schiet het niet echt op voor onze volgende bestemming, Zuidlaren.

De route gaat kriskras door het Drentse landschap. Het beloofd mooi weer te worden, maar omdat we al redelijk vroeg op pad waren, is het goed te doen zonder elkaar voor de voeten te rijden.
We rijden via de oostkant Emmen in en zien aardig wat publiek lopen richting Wildlands.
De horeca is momenteel nog steeds gesloten, een rare gewaarwording als we door het toeristische Odoorn rijden richting Borger. De bakker in Odoorn is wel open en we kopen wat om onderweg op een bankje te nuttigen.

Exloo, bij afslag van de N34 (Hunnebed Highway)

De route wrdt op de picknick locatie nog even aangepast, zodat we door Boswachterij Gieten-Borger heenrijden. Wat is het hier mooi en gelukkig toch ook wel rustig. Via de Steenhopenweg rijden we het bos in. Er staat een bord ‘Slecht wegdek’, maar vrij snel blijkt dit slecht vertaald te zijn voor ‘Dek weg’. Ons drents is nog altijd niet echt zo goed blijkbaar. De straatnaam zegt eigenlijk ook al genoeg……

Met recht een Steenhopenweg; wat een keien

We gaan de N33 onderdoor en rijden direct het volgende natuurgebied in, het nationale park Drentsche Aa. We rijden door Eext richting Annen om in Zuidlaren te stoppen. Hier is het zowaar druk en zijn er ook wat winkels geopend, verder alleen afhaal locaties. Het is genoeg om wat bedrijvigheid te veroorzaken. Toch weer even wennen aan deze gezellige drukte.
Het beeld in Zuidlaren wat we zoeken is een beeld van een paard met zijn ‘koper’ en ‘verkoper’. Het beeld is er gezet ter ere van de 800e Zuidlaardermarkt in het jaar 2000.

Standbeeld, paard met koper en verkoper, Zuidlaren 2000

De route gaat verder richting Assen.
We kruizen de N34 en gaan bij Tynaarlo de kleine paadjes weer op. Het wordt echter steeds smaller en lijkt wel een pedalenpadparcours. Mogen hier echt motoren rijden? We komen uiteindelijk ook wat auto’s tegen, dus dat is inderdaad de bedoeling.
Waar ‘Assen’ naar rechts gaat, gaan wij links om nog door wat mooie oude brinkdorpjes uiteindelijk Assen binnen te rijden. We rijden naar het station om daar dit nieuwe pand op de foto te zetten. Alle hoofdtreinstations van de provincie hoofdsteden zijn ook locaties voor foto’s. Dit station heeft veel houten elementen en eerlijk gezegd voelt mijn achterwerk inmiddels ook zo. Tijd voor de terugweg.

NS Station in Assen

We zetten nog wel even hond Mannes op de foto, al is het maar om alle drentse publiciteit van het houten reuzedier tegenover het station. Inmiddels staat hij weer fier op zijn poten en glimt zijn vacht ook weer na de laatste onderhoudsbeurt.

Houten hond “Mannes” voor het NS Station te Assen

We nemen de snelste route naar huis en zijn al met al toch bijna 4 uur op pad geweest.

Ritje Milheeze

Deze ochtend naar Millheeze, hier is een chauffeursdag van de Peeltruckers en Marco heeft er een stand gehuurd. Het was mooi weer, dus we zijn er een aantal uur nadat Marco en Arjan zijn vertrokken achteraan gereden op 3 motoren! Was geweldig, omdat Linda al jaren niet meer op een motor gereden had! Even spannend, maar ontzettend gaaf, zo’n grote motor waar ze zo makkelijk op wegreed! Het leek wel een dagje vakantie. De chauffeursdag was niet zo druk, maar zeker leuk om er even geweest te zijn, met buiten wat activiteiten en binnen een markt.

Begrafenis en daarna weer landmarks

Vanochtend wakker geworden bij mijn moeder thuis in Heerlen. Eerst ontbijtje met een verlaat paaseitje en daarna motorfiets ophalen bij broertje aan de overkant.
De motoren weer volpakken met tent ed en onderweg naar Maastricht. We hadden besloten om de kerkdienst bij te wonen van de begrafenis. De dienst was sober, maar ingetogen en mooi.
Daarna gaan rijden en op zoek naar de eerste landmark. Bij Echt-Susteren aangekomen eerst een koppie en opzoeken waar de landmark precies ligt. Marlinde had het redelijk snel uitgedokterd. Dus na appelgebak (door de eigenaresse zelfgebakken) met ijs en koffie, voldaan op de motorfiets en naar de landmark op zoek gegaan. Deze was redelijk snel gevonden.
Een monument voor 4 personen die vermoord waren door een jachtopziener en zijn zoon.

Daarna zoeken naar de landmark in Roermond, De Galgenberg. De juiste weg met de goede naam was moeilijk te volgen omdat er veel straten nieuw zijn. Uiteindelijk toch gevonden. Zie foto.

Nog eentje vlakbij Eindhoven, de Volmolen in Waalre.
En als laatste het Theehuisje in Doorn. Of de vondst het juiste huisje is betwijfelen we nu. Maar het is een leuk kiekje.