VerVoerToer du Jour 2020 Drenthe

Door alle corona maatregelen, die niet voor niets zijn afgekondigd natuurlijk, vervielen er plotsklaps vele leuke uitjes met de motor en zo ook die van de MGCN.
Eenmaal met de gesloten landsgrenzen en de nog strengere maatregelen in landen om ons heen, wordt het steeds lastiger om vooruit te plannen. Ook voor ons.

Vandaar het idee om een motordoel binnen de Nederlandse grenzen te creeëren, een soort Landmark mini NL- de luxe met als thema Vervoer. Want van het vervoer moeten we het hebben.
Met de voorliefde voor Moto Guzzi, maar natuurlijk zijn alle tweewielers welkom. Sterker nog….er zijn geen spelregels, als je maar plezier hebt en je aan de richtlijnen van het RIVM houdt.

Er zit bewust geen wedstrijdelement in, het gaat puur om de voorpret, de motorfun en de foto’s die we op hun beurt weer voor de Koerier zullen gebruiken. (Voor de uitleg, zie Koerier 2, pagina 35)

Dus gaan we op zoek naar een doel om naartoe te kunnen rijden en ach ja, we zijn officieus wel gestopt met de Toercommissie, maar het zou jammer zijn als we het idee voor onszelf houden.
En zo is de Vervoertoerdujour op een zondagmorgen bedacht en in de middag uitgewerkt.

Zelf starten we pas met pinksteren. We rijden dan in onze eigen provincie Drenthe, ook vooral om het zitvlees wat te laten wennen. We gaan op 1 motor en dit keer niet de Guzzi, die komt later dit jaar nog vaak genoeg aan bod. Omdat het voor ons toch aan de landmark rally doet denken, kunnen we het niet laten een zelf gemaakt bordje mee te nemen dat we bij elke plek ook op de foto zetten.

Voor het vertrekcheck – VVTdJ bordje mee?

We starten oostwaarts via Dalen en het mooie Dalerveen en komen we langs een John Deere liefhebber Egbert Koopman in Nieuw-Amsterdam. Hij heeft een reusachtig beeld gesmeden. Hij zegt hierover in het Dagblad van het Noorden ,,Ik ga ieder jaar naar The Great Dorset Steam Fair in Engeland, een evenement met honderden stoommachines. Daar stond in 2017 een zes meter hoog beeld van een soldaat uit de Eerste Wereldoorlog, gemaakt van ijzeren onderdelen. Ik was meteen verliefd. Ik dacht: zo’n soort beeld ga ik ook maken.’’
In 2019 was zijn eigen exemplaar af na een paar maanden werken. Daar stoppen we graag even voor een foto!

Het beeld dat de smid maakte in 2019

We rijden verder richting het industrieel smalspoormuseum in Erica.
Je kunt hier een tocht maken over smalspoor door het gebied waar vroeger turf werd gewonnen en over het smalspoor werd vervoerd. Dat ritje gaat ook langs de voormalige turfstrooiselfabriek. Daar zijn wij onderweg al langsgereden. Een imposant gebouw midden in de natuur. Het gebouw uit 1920, ooit gebouwd in opdracht van de firma Griendtsveen, is een rijksmonument. In 1943 is het afgebrand en daarna weer herbouwd. Wij komen echter alleen voor de foto van het museum en gaan weer door.

Achter mij zicht op Het Industrieel Smalspoor Museum te Erica

Ze doen hier in de omgeving niet alleen aan smalle sporen, we rijden in het buitengebied van Klazienaveen over erg smalle paden, waarvan we zelfs door de ‘Smalle Steeg’ gaan. Erg mooie weggetjes, al schiet het niet echt op voor onze volgende bestemming, Zuidlaren.

De route gaat kriskras door het Drentse landschap. Het beloofd mooi weer te worden, maar omdat we al redelijk vroeg op pad waren, is het goed te doen zonder elkaar voor de voeten te rijden.
We rijden via de oostkant Emmen in en zien aardig wat publiek lopen richting Wildlands.
De horeca is momenteel nog steeds gesloten, een rare gewaarwording als we door het toeristische Odoorn rijden richting Borger. De bakker in Odoorn is wel open en we kopen wat om onderweg op een bankje te nuttigen.

Exloo, bij afslag van de N34 (Hunnebed Highway)

De route wrdt op de picknick locatie nog even aangepast, zodat we door Boswachterij Gieten-Borger heenrijden. Wat is het hier mooi en gelukkig toch ook wel rustig. Via de Steenhopenweg rijden we het bos in. Er staat een bord ‘Slecht wegdek’, maar vrij snel blijkt dit slecht vertaald te zijn voor ‘Dek weg’. Ons drents is nog altijd niet echt zo goed blijkbaar. De straatnaam zegt eigenlijk ook al genoeg……

Met recht een Steenhopenweg; wat een keien

We gaan de N33 onderdoor en rijden direct het volgende natuurgebied in, het nationale park Drentsche Aa. We rijden door Eext richting Annen om in Zuidlaren te stoppen. Hier is het zowaar druk en zijn er ook wat winkels geopend, verder alleen afhaal locaties. Het is genoeg om wat bedrijvigheid te veroorzaken. Toch weer even wennen aan deze gezellige drukte.
Het beeld in Zuidlaren wat we zoeken is een beeld van een paard met zijn ‘koper’ en ‘verkoper’. Het beeld is er gezet ter ere van de 800e Zuidlaardermarkt in het jaar 2000.

Standbeeld, paard met koper en verkoper, Zuidlaren 2000

De route gaat verder richting Assen.
We kruizen de N34 en gaan bij Tynaarlo de kleine paadjes weer op. Het wordt echter steeds smaller en lijkt wel een pedalenpadparcours. Mogen hier echt motoren rijden? We komen uiteindelijk ook wat auto’s tegen, dus dat is inderdaad de bedoeling.
Waar ‘Assen’ naar rechts gaat, gaan wij links om nog door wat mooie oude brinkdorpjes uiteindelijk Assen binnen te rijden. We rijden naar het station om daar dit nieuwe pand op de foto te zetten. Alle hoofdtreinstations van de provincie hoofdsteden zijn ook locaties voor foto’s. Dit station heeft veel houten elementen en eerlijk gezegd voelt mijn achterwerk inmiddels ook zo. Tijd voor de terugweg.

NS Station in Assen

We zetten nog wel even hond Mannes op de foto, al is het maar om alle drentse publiciteit van het houten reuzedier tegenover het station. Inmiddels staat hij weer fier op zijn poten en glimt zijn vacht ook weer na de laatste onderhoudsbeurt.

Houten hond “Mannes” voor het NS Station te Assen

We nemen de snelste route naar huis en zijn al met al toch bijna 4 uur op pad geweest.

Een onverwachte ontmoeting

Het is ’s nachts koud geweest en als we die ochtend naar buiten kijken, ligt er rijp op de zadels en het gras.
  
De zon is nog niet in zicht, maar als ie eindelijk door komt is het een mooi gezicht.

In de zon is de temperatuur aangenaam. Wij zijn er al vroeg uit en de koffie laat nog even op zich wachten, het winkeltje met de ‘coffee-to-go’ is nog gesloten. Eenmaal open, lekkere broodjes en warme koffie op de brug, waar de zon ons lekker opwarmt.

Gert Jo zorgt voor een mooi plaatje.

De koffie is op en de tentspullen liggen te drogen. Gisteravond kwam een appje binnen op mijn telefoon, ondanks het slechte bereik. Maarten Ogg, op de terugweg naar Maastricht na zijn trip naar Spanje blijkt dicht in de buurt te overnachten. Hij zoekt ons vroeg in de ochtend op. Wat een verrassing, leuk!

Met vieren rijden we nog een aantal landmarks. Een standbeeld genaamd Les Quatre Fils Aymon in Frankrijk.

De Millenium Toren in België.

 

 

Daarna was het ook nodig om iets te eten.

En de laatste landmark voor die rit moeten we even zoeken. Maarten weet gelukkig de exacte (goede) locatie. Chateau de Vêves in België.
  
Een geslaagde trip, mooie routes, veel gezelligheid en een onverwachte wending door Maarten in escorte de laatste kilometers te ‘begeleiden’ naar Maastricht.
Onze laatste slaapplek is weer bij motorcamping In den Hof te Heerlen. Ondanks dat ze eigenlijk gesloten zijn, mochten we er overnachten na overleg bij onze eerste nacht.
Daar aangekomen drinken we nog lekker een Belgisch biertje. De kok heeft op ons gewacht en een heerlijke maaltijd neergezet.
De volgende dag gaan we naar huis. Op naar het Hemelvaarttreffen in mei, waar we samen met andere MGCN’ers op deze camping in Poupehan het hele weekend verblijven.

 

Onderweg naar Poupehan

Na het ontbijt gaan we op weg naar Poupehan. We hebben een route gemaakt langs een aantal landmarks.
Even buiten Luik, afslag Tillf, gaan we van de snelweg af. Eerst koppie doen in de zon, want de temperatuur is nog laag. Dus even opwarmen.  
Na een stevig stuk rijden om bij de eerste landmark te komen. Deze ligt in Luxemburg en wij vonden een mooi monument.
    
Na het maken van de juiste foto’s weer op de motor gestapt. Na enige tijd is het ook noodzakelijk om je eigen motor van voeding te voorzien.
Al snel vinden we een eettentje bij een camping waar we warme chocomel en patat uitkiezen van de kaart. Het blijkt een snackbar, heel veel andere keuze is er niet.  
En dan weer op naar de volgende landmark. Deze ligt in Frankrijk, Velosnes. Een fort met een stalen koepel erop.

Tijd om op de camping aan te komen. Tentje opzetten en dan aan het Belgische bier.
  
Zo. Nu lekker slapen.

Landmarken en België

Afgelopen maanden hebben we verschillende activiteiten met de motorfiets ondernomen.
Voorbereidingen zijn getroffen voor de trip van de MGCN naar Poupehan, België.  De camping, Ile de Faigneul, is het verzamelpunt van het voorjaars-, Hemelvaartstreffen.
We spreken af met Gert Jo op de motorcamping in Heerlen. Deze locatie is een goede start om België in te gaan en slapen overdekt is daar mogelijk. Tent blijft daar dus ingepakt. Met bepakte motor eerst nog naar het werk.  
Slaapruimte op de motorcamping In den Hof te Heerlen. Goede camping met veel mogelijkheden.