Moto GT 2012 en een kleine vakantie Frankrijk

Afgelopen week lekker met motor Moto GT gereden en naar Frankrijk geweest.
Vrijdag naar Thorn, Limburg, vertrokken. Vanuit de camping op zaterdag gestart met de Moto Guzzi Moto GT. Een monstertocht van twee dagen, met een gemiddelde van 500km per dag en overnachting op een camping. Voor deze keer was er er hotel geregeld als overnachting. Wel moesten we erg vroeg, rond 7 uur, vertrekken want we hadden een hele reis voor de boeg.
’s Avonds aangekomen in Larochette, rond half 7. Maarten had voor ons een hotel geregeld, dat scheelt weer tent afbreken, opzetten en weer afbreken. Na alles op de hotelkamer geïnstalleerd te hebben, zijn we naar de camping gereden om de stempel te laten zetten. Zonder stempels geen herinnering en die willen we natuurlijk wel hebben. Ook hadden we hier gezamenlijk het avondeten, een bbq-buffet. Er was veel vegetarisch bij, dus we waren helemaal blij. Gezellig getafeld met 3 heren uit Heiloo, waarvan we die van de vorige Moto GT kenden. Bovendien kwamen we ze al bij een tankstation op vrijdag tegen. Leuk om snel in de stemming te komen.
De volgende ochtend weer vroeg vertrekken om te zorgen dat we op een mooie tijd weer in Thorn zouden arriveren. Eerst een ontbijt op de camping en vanaf 7.45 mogen we vertrekken. Helaas ligt er nog iets op de hotelkamer, dus na de eigenaar te hebben wakker gebeld, konden we nog terug naar binnen om het te halen. Onderweg haakt Kees Vriend nog aan en gezamenlijk rijden we naar de lunchpost van vandaag met vegetarische champignonnesoep (zelf gekocht door Wilfrank), broodje bockworst en de nodige broodjes, fruit, koffie en zoetigheid. Aan alles was weer gedacht. Jolanda was weer een ware gastvrouw samen met Wilfrank zorgde ze toch weer goed voor ons. Tegen half 7 kwamen wij weer aan in Thorn waar ons tentje nog op ons wachtte. Er bleven nog twee Westfriezen overnachten op de camping, en na de nodige drank om warm te blijven zijn we onze tentjes ingedoken.
De GT was weer goed geregeld, van camping via lunchpost naar buffet. En de route was ontzettend mooi!
De volgende dag zouden wij naar Frankrijk gaan om een oud collega in St. Lô te bezoeken.
Maar daar ben je niet zomaar. Twee tussenstops om te overnachten. Een in Locquignol en de ander net voorbij Dieppe (Pourville /s Mer). Op beide campings was te merken dat het seizoen voorbij was. De eerste was het minst voorbereid op gasten, geen water in de toiletten, geen licht op de camping en een paar ‘enge’ mannen die daar de scepter zwaaiden. ’s Ochtends in de regen de tent ingepakt, dus we moesten de volgende overnachting ook met de tent doen, zodat ie weer kon drogen.
De afstanden die we maakten waren ca 300km per dag. De wegen waren mooi en verrassend. Asfalt was goed als je dat vergelijkt met het Belgische.
In Dieppe een camping die we al een keer eerder tijdens een eerdere vakantietrip bezocht hadden en die echt de moeite waard is voor motorrijders onderweg. Goede faciliteiten en niet al te prijzig. Is dan ook een motorcamping van Moto Relais. Tijdens de rit erheen had mijn Cali al kuren met het laden van de accu. Soms ging mijn lampje branden en ging dan niet meer uit.
Na de overnachting in Dieppe, waar we de tent zouden laten staan voor een nacht, zonder bewoners, gingen we onderweg naar St. Lô. Mooie route, met een tolbrug over de mond van de Seine, die ons aan de andere kant dorpjes en wegen voorschotelde engels ogend.
Bij Peter, zoals mijn oud collega heet, en Danuta werden wij met open armen ontvangen (samen met Dokus en Fifi, hun twee honden). Veel leuke gesprekken gevoerd over Fransen en hun gewoonten. Zij wonen daar voor circa drie kwart van het jaar. ’s Avonds een heerlijk maal voorgeschoteld gekregen met de daarbij behorende, op franse wijze, drank.
De volgende ochtend alles weer op de motor gebonden om richting tent (Dieppe) te rijden. We wilden de kust van de invasie aandoen. Start gemaakt bij Point du Hoc, daar waar de mannen aan land kwamen om het geschut onklaar te maken. De volgende stop is Omaha Beach, waar we het museum hebben bezocht. Vervolgens verder langs de kust via de enorme Amerikaanse begraafplaats. Hier kreeg de motor problemen met het laden van de accu. Het lampje ging nu helemaal niet meer uit, ook niet met wat toeren tijdens het rijden. Ook hadden we tijdens de gehele tocht al problemen met het laden van onze iPhones, die we voor navigatie gebruiken. Zonder stroom is deze met 3 uur wel leeg, dus dat is niet handig. Na een korte stop even gekeken of de dynamo nog werkt en de spanningsregelaar opnieuw vastgezet. Ook de accupunten schoongemaakt, maar het mag allemaal niet baten. Bij Caen in de buurt even onze dealer gebeld en hij concludeert dat de spanningsregelaar het probleem moet zijn. Dit dachten we zelf ook al aangezien de accu werkt en de dynamo wel draait. We gaan dus op zoek naar een dealer, Ducati of Moto Guzzi om het door te meten en dan kunnen zij kijken wat het probleem nu is. We wilden niet lange afstanden rijden met het vooruitzicht ergens stil te vallen. In Caen vonden we zelfs een Guzzi dealer, Moto Axxe.
Daar probeerden we het probleem uit te leggen met wat handen- en voetenwerk was dat gauw gelukt. Na enig meetwerk van hun kant, was de conclusie dat de ‘regulateur’ of spanningsregelaar de geest had gegeven. Maar die was niet op voorraad, een originele was niet binnen korte tijd te regelen, maar een die goed was als vervanging kon er de volgende dag zijn per koerier.
Aangezien er rondom Axxe genoeg hotels zijn, was al gauw besloten om dan de nacht maar in een hotel door te brengen en de volgende dag Caen te bezoeken. Onze tent stond immers in Dieppe en dat is nog 185km rijden (en dan de volgende dag op 1 motor weer terug). Caen blijkt zeker de moeite waard om doorheen te struinen, de vele kerken te bekijken en op de kasteelmuren de stad te overzien. Aangezien we om 15 uur nog niets vernomen hebben van Axxe, rijden we zelf die kant op. De Cali blijkt bijna klaar. Even de bagage bij het hotel gehaald en om 16 uur rijden we dan eindelijk richting de tent in Dieppe. Hier zijn we binnendoor naartoe gereden en voor 19 uur zitten we al lekker aan een wijntje te wachten op ons eten. De camping is helemaal verlaten, wat wil je met 5 graden ’s nachts….
Om 8 uur zijn we de tent in recordtijd aan het inpakken, want deze is lekker drooggewaaid aan de kust. Er komt een dreigende wolk aan, dus vandaar onze ‘haast’ op de vroege ochtend. We besluiten via de snelle weg naar huis te rijden. Het is nog 600km rijden, en dat moet wel te doen zijn. Het eerste stuk tot aan de peage is nog prachtig, daarna alleen nog snelwegen. Nog wat files en vooral asfalt gezien.
Moe maar voldaan komen we rond 18 uur thuis aan.
In 8 dagen hebben we toch 3000km gereden, daar zit de Moto GT van 1000km wel bij natuurlijk.