Weekendtrip Denemarken

Nog altijd in het kader van de Landmarkrally van de Moto Guzzi club, zijn we op zoek naar punten in Europa om te fotograferen.
Een leuke route uitgestippeld door Noordwest Duitsland naar Denemarken.
Onderweg zullen we tweemaal overnachten in Weddingstedt. Een plaatsje met een Gasthof dat we kennen van onze vakantie in 2006.
We hebben hier ook gereserveerd, dus dit zullen we moeten bereiken de eerste dag.
Vrijdag
Om een uur of negen vertrekken we, de A7 op richting afsluitdijk, Sneek, Joure, Groningen en zo Duitsland in. Bij Marum nog kamelen(!!) in de wei zien staan.
Via de A280, A28 verder boven Oldenburg langs. Een stukje over de 437, een mooie tunnel door en meteen eraf, richting Sandstedt, de eerste landmark vandaag.
Er eerst voorbij gereden omdat Marlinde in haar hoofd had dat we hier een reddingsbrigade-gebouw moesten vinden, maar de weg liep dood bij een pontje en een gebouwen. Dan maar even de lijst erbij en ja hoor, het rode torentje onderweg hadden we nodig.
De eerste 330km zijn achter de rug
Op naar Osten, de volgende landmark: de zweefbrug
Eventjes een kleine 80km binnendoor en de zweefbrug is al gespot door Wiel. We rijden het hele mooie oude plaatsje binnen en komen bij de reusachtige stalen constructie aan, wat een gevaarte!!
We blijven er niet op wachten, maar we zouden dit ding ook wel in werking willen zien. Elk uur zet de zweefpont mensen en fietsen naar de overkant waar men door een gat in de dijk zijn tocht kan hervatten.
In plaats van een pont over water is hier dus voor gekozen, Overigens staat het water hier soms wel heel hoog, te zien aan de tekens op de muur van het restaurant naast de brug!
Na Osten gaan we verder over de Elbe met de pont van Wischhafen naar Glückstadt. Hier staat een ellendige rij en na wat moed te hebben verzameld en boze blikken genegeerd, zijn we erlangs gereden naar de pont. De eerste pont was dus voor ons. De andere mensen hebben waarschijnlijk wel uren staan wachten!! Overigens waren er 4 ponten tegelijk aan het varen, maar die van ons voer achterstevoren. Waarschijnlijk kon deze nog maar 1 kant op varen, zodoende moest hij steeds keren om iedereen aan boord te laten en er weer van af te laten gaan. Wel een stuurmanskunst!! En je vaart gewoon echt tussen het wad door, een hele smalle vaargeul eigenlijk.
Na ruim een half uur rijden we samen met een Duitser een stukje op die naar een motortreffen gaat. Inmiddels zijn we er achter dat er ook een meerdaags festival is in deze omgeving dezer dagen in Wacken.
Bij Itzehoe pakken we de A23 richting Heide, eerst de afslag gemist, maar door het stadje rijdend, komen we uiteindelijk weer een oprit tegen.
In Heide nemen we weer wat wegen binnendoor om in Norddeich uit te komen. En Marlinde’s vermoeden werd werkelijkheid. Het verkeerde Norddeich te pakken.
Vlakbij Emden/Groningen had ze al een bord zien staan met Norddeich, dus even verwarring, maar toch doorgegaan. Dan deze maar op de terugweg meenemen. we zijn nog geen 20 minuten van de Gasthof af, dus we zijn er lekker op tijd 19.00 om een hapje te eten.
Reservering was niet geregeld, maar met wat geregel, krijgen we dan toch een kamer, en uiteindelijk mogen we er ook 2 nachten slapen…..pfff dat scheelt weer zoeken.
Zaterdag
Met rode ogen en zoemende oren het bed in, lekker geslapen en na heel uitgebreid ontbijt vertrokken om 9.30 richting Bargum. Het treinhuisje wat niet meer bestaat. We wisten hier al van, en inmiddels zijn er ware slagbomen geplaatst. Ook nog een trein mogen aanschouwen, dus het feestje was compleet!
Het is ontzettend druk op de 5 en dat maakt het nu al een vermoeiend begin van de dag. Mensen rijden vlak achter je, terwijl het heel onrustig rijdt voor je, dus oppassen geblazen.
Eenmaal de grens over, zijn de autostromen ook grotendeels opgelost. Nog even een fotootje op de plek waar Marlinde 3 jaar terug pech had met haar V65C die een lekke pakking had.
Op naar Mandø, een schiereiland in de waddenzee.
De weg ernaar toe snel gevonden, maar we moeten denken om de getijden. En die kennen we niet. Iemand anders meldt dat het water al zakt, dus we wagen het om het dijkje ernaar toe te berijden, achter wat auto’s aan. Na een 500 meter is de laag grind zo diep en grof dat Marlinde het geen doen meer vindt op die smalle bandjes en terug wil. Dus wel een foto gemaakt van het verste punt waar we gekomen zijn. Erg jammer, maar geen Mandø voor ons.
Bij de bushalte willen we nog wat drinken, maar dit kan alleen als je een toegangsbewijs hebt voor het museum, dan rijden we wel door, want we hoeven dat museum niet per se in.
Via Ribe (bekend terrein door de vakantie in 2006) gaan we binnendoor richting Kolding naar de obelisk in Binderup.
Onderweg in Rødding eten we wat zoete broodjes. Het valt ons op de de winkeliers er niet op ingesteld zijn dat er mensen komen die pinnen met buitenlandse kaarten. Elke keer moeten we uiteindelijk contant betalen of een pinautomaat gaan zoeken.
We kruizen de 170 en het landschap wordt steeds leuker en mooier, mooie huisjes, overal graan, windmolens, weilanden en kleine weggetjes.
De obelisk is van verre al te zien, dus even kijken hoe we er komen, maar dit gaat heel makkelijk.
Nog even een ijsje daarbovenop, want het is aardig warm deze dag. Een geweldig uitzicht daarboven, op het water aan de ene kant en het land aan de andere kant.
Nu naar het zuiden, naar Avbaek, ofwel Åbæk
Een heel mooi weggetje vanuit de industrie in Aabenraa de berg op en je komt zo in de goudkust van Denemarken terecht. Het hotel (de Landmark) was snel te vinden, bovenaan de weg zag je het al, alleen geen bordjes ernaartoe. Nog even het weggetje afgereden en genoten van het uitzicht over het fjord.
Op naar de laatste in Denemarken, Annie’s kiosk. Een mooie weg naar het zuiden, langs grote dure huizen, het lijkt hier wel het Zuid-Frankrijk van Denemarken. Na 30km zijn we er al, even een foto, niet zo’n bijzondere landmark, maar er kwamen wel veel motorrijders op af. Het was erg druk, dus we zijn gauw weer weggegaan, omdat we nogal in de weg stonden.
Inmiddels zijn we al behoorlijk moe, en nog 1 landmark te gaan vandaag. Bij Krusa de E45 op en de grens over. De drukte is gelukkig over, of hier nooit geweest vandaag. Het loopt dan ook al tegen 17.00 uur. Na 50km gaan we de snelweg af naar Schleswig, we komen door Busdorf, maar de weg is afgezet. Te vroeg gejuicht als we een bordje met Wikinger volgen, we komen bij een restaurantje uit. Dan maar terug naar centrum en kijken of er nog meer staat. Ja hoor, Haithabu staat erop. Het is 18.00 dus het is al een uur dicht. We rijden het doodlopende weggetje op en maken een foto. Lezen nog wat bordjes en gaan richting Gasthof in Weddingstedt. Nog eens 55km binnendoor en in Süderheistedt eten we heerlijk. Na wat te pinnen, tanken, en wat biertjes gekocht te hebben, gaan we naar het Gasthof.
Inmiddels hebben we via een gast in het Gasthof vernomen dat er 40km verderop een Heavy Metal festival is van woensdag tm zondag. Hij heeft de gasten vervoerd en er zijn 75.000 mensen op afgekomen.
Zondag
We vertrekken weer rond 9.30 en we zijn zo op de snelweg, de A23. Na 20km wordt onze goed begin van de dag verstoord door de festivalgangers uit Wacken. Iedereen moest nog even wakker worden, dus met een gangetje van 90km/u reed iedereen de snelweg op. Na een aantal opritten met deze WOA’ers (Wacken Open Air), stonden we toch echt allemaal stil en dat tot ver voorbij Hamburg…..
Alle tankstations, restaurants onderweg zat er vol mee. Wel heel gezellig, want iedereen was in goede stemming, maar het schoot niet op en Marlinde haar handen begonnen behoorlijk pijn te doen met al dat zware koppelen. Overigens rijden de Duitsers zelf niet tussen de file door, of durven dat niet zo goed lijkt wel. Heel vervelend als ze je er dan ook nog niet langs laten. Uiteindelijk maar stukje vluchtstrook gepakt om die motorrijders in te halen. Spiegels gebruiken ze blijkbaar niet.
Door de Elbetunnel richting Bremen. Uiteindelijk door communicatieprobleempje de A28 blijven volgen tot Oldenburg.
Het was inmiddels al drie uur geweest, doen we nog een Landmark of karren we door naar huis. Nog altijd niet echt de regen gezien die wel was voorspeld, dus we gokken het erop, richting Aurich door naar Norddeich. Ditmaal de goede Norddeich.
Het is toch nog ver en weer allerlei wegwerkzaamheden, dus al met al is het vijf uur voordat we terug in Emden wat eten in de stromende regen.
Gelukkig een 50km naar Groningen en daar schijnt het zonnetje al weer.
De A7 afgereden, en zelfs hier komen we nog WOA’ers tegen!! Toch wel leuk, zo’n dag!
Om 21 uur rijden we onze straat in en komen gebroken van de motoren af.
En welkomstcomitee van 3 katten wacht ons op.
Een geslaagd weekend met veel mooie herinneringen, 1600 kilometers en 9 landmarks.