VerVoerToer du Jour 2020 Drenthe

Door alle corona maatregelen, die niet voor niets zijn afgekondigd natuurlijk, vervielen er plotsklaps vele leuke uitjes met de motor en zo ook die van de MGCN.
Eenmaal met de gesloten landsgrenzen en de nog strengere maatregelen in landen om ons heen, wordt het steeds lastiger om vooruit te plannen. Ook voor ons.

Vandaar het idee om een motordoel binnen de Nederlandse grenzen te creeëren, een soort Landmark mini NL- de luxe met als thema Vervoer. Want van het vervoer moeten we het hebben.
Met de voorliefde voor Moto Guzzi, maar natuurlijk zijn alle tweewielers welkom. Sterker nog….er zijn geen spelregels, als je maar plezier hebt en je aan de richtlijnen van het RIVM houdt.

Er zit bewust geen wedstrijdelement in, het gaat puur om de voorpret, de motorfun en de foto’s die we op hun beurt weer voor de Koerier zullen gebruiken. (Voor de uitleg, zie Koerier 2, pagina 35)

Dus gaan we op zoek naar een doel om naartoe te kunnen rijden en ach ja, we zijn officieus wel gestopt met de Toercommissie, maar het zou jammer zijn als we het idee voor onszelf houden.
En zo is de Vervoertoerdujour op een zondagmorgen bedacht en in de middag uitgewerkt.

Zelf starten we pas met pinksteren. We rijden dan in onze eigen provincie Drenthe, ook vooral om het zitvlees wat te laten wennen. We gaan op 1 motor en dit keer niet de Guzzi, die komt later dit jaar nog vaak genoeg aan bod. Omdat het voor ons toch aan de landmark rally doet denken, kunnen we het niet laten een zelf gemaakt bordje mee te nemen dat we bij elke plek ook op de foto zetten.

Voor het vertrekcheck – VVTdJ bordje mee?

We starten oostwaarts via Dalen en het mooie Dalerveen en komen we langs een John Deere liefhebber Egbert Koopman in Nieuw-Amsterdam. Hij heeft een reusachtig beeld gesmeden. Hij zegt hierover in het Dagblad van het Noorden ,,Ik ga ieder jaar naar The Great Dorset Steam Fair in Engeland, een evenement met honderden stoommachines. Daar stond in 2017 een zes meter hoog beeld van een soldaat uit de Eerste Wereldoorlog, gemaakt van ijzeren onderdelen. Ik was meteen verliefd. Ik dacht: zo’n soort beeld ga ik ook maken.’’
In 2019 was zijn eigen exemplaar af na een paar maanden werken. Daar stoppen we graag even voor een foto!

Het beeld dat de smid maakte in 2019

We rijden verder richting het industrieel smalspoormuseum in Erica.
Je kunt hier een tocht maken over smalspoor door het gebied waar vroeger turf werd gewonnen en over het smalspoor werd vervoerd. Dat ritje gaat ook langs de voormalige turfstrooiselfabriek. Daar zijn wij onderweg al langsgereden. Een imposant gebouw midden in de natuur. Het gebouw uit 1920, ooit gebouwd in opdracht van de firma Griendtsveen, is een rijksmonument. In 1943 is het afgebrand en daarna weer herbouwd. Wij komen echter alleen voor de foto van het museum en gaan weer door.

Achter mij zicht op Het Industrieel Smalspoor Museum te Erica

Ze doen hier in de omgeving niet alleen aan smalle sporen, we rijden in het buitengebied van Klazienaveen over erg smalle paden, waarvan we zelfs door de ‘Smalle Steeg’ gaan. Erg mooie weggetjes, al schiet het niet echt op voor onze volgende bestemming, Zuidlaren.

De route gaat kriskras door het Drentse landschap. Het beloofd mooi weer te worden, maar omdat we al redelijk vroeg op pad waren, is het goed te doen zonder elkaar voor de voeten te rijden.
We rijden via de oostkant Emmen in en zien aardig wat publiek lopen richting Wildlands.
De horeca is momenteel nog steeds gesloten, een rare gewaarwording als we door het toeristische Odoorn rijden richting Borger. De bakker in Odoorn is wel open en we kopen wat om onderweg op een bankje te nuttigen.

Exloo, bij afslag van de N34 (Hunnebed Highway)

De route wrdt op de picknick locatie nog even aangepast, zodat we door Boswachterij Gieten-Borger heenrijden. Wat is het hier mooi en gelukkig toch ook wel rustig. Via de Steenhopenweg rijden we het bos in. Er staat een bord ‘Slecht wegdek’, maar vrij snel blijkt dit slecht vertaald te zijn voor ‘Dek weg’. Ons drents is nog altijd niet echt zo goed blijkbaar. De straatnaam zegt eigenlijk ook al genoeg……

Met recht een Steenhopenweg; wat een keien

We gaan de N33 onderdoor en rijden direct het volgende natuurgebied in, het nationale park Drentsche Aa. We rijden door Eext richting Annen om in Zuidlaren te stoppen. Hier is het zowaar druk en zijn er ook wat winkels geopend, verder alleen afhaal locaties. Het is genoeg om wat bedrijvigheid te veroorzaken. Toch weer even wennen aan deze gezellige drukte.
Het beeld in Zuidlaren wat we zoeken is een beeld van een paard met zijn ‘koper’ en ‘verkoper’. Het beeld is er gezet ter ere van de 800e Zuidlaardermarkt in het jaar 2000.

Standbeeld, paard met koper en verkoper, Zuidlaren 2000

De route gaat verder richting Assen.
We kruizen de N34 en gaan bij Tynaarlo de kleine paadjes weer op. Het wordt echter steeds smaller en lijkt wel een pedalenpadparcours. Mogen hier echt motoren rijden? We komen uiteindelijk ook wat auto’s tegen, dus dat is inderdaad de bedoeling.
Waar ‘Assen’ naar rechts gaat, gaan wij links om nog door wat mooie oude brinkdorpjes uiteindelijk Assen binnen te rijden. We rijden naar het station om daar dit nieuwe pand op de foto te zetten. Alle hoofdtreinstations van de provincie hoofdsteden zijn ook locaties voor foto’s. Dit station heeft veel houten elementen en eerlijk gezegd voelt mijn achterwerk inmiddels ook zo. Tijd voor de terugweg.

NS Station in Assen

We zetten nog wel even hond Mannes op de foto, al is het maar om alle drentse publiciteit van het houten reuzedier tegenover het station. Inmiddels staat hij weer fier op zijn poten en glimt zijn vacht ook weer na de laatste onderhoudsbeurt.

Houten hond “Mannes” voor het NS Station te Assen

We nemen de snelste route naar huis en zijn al met al toch bijna 4 uur op pad geweest.

Ostsee, Rügen, Skäne en Småland 2019

Onze vakantie deze keer staat in het teken van Zuid-Zweden. Met de reden om die omgeving van twee locaties te verkennen.

Maar omdat de Duitse Oostzee met het eiland Rügen ook op mijn bucketlist staat, kunnen we dat uitstekend combineren.

(inkopen doen)

We rijden vanuit huis naar een ons bekend Bikerbetten hotel in Zarpen. Hier zullen we 2 nachten blijven. Eerst even inkopen doen, want we blijven hier 2 nachten en er is behoorlijk wat regen voorspeld.

Achteraf fijn dat we een nacht extra zijn, want het regent zo hard, dat alle straten blank staan. De brandweer rukt continue uit om kelders leeg te pompen lager in het dorp. De heren en dames komen achteraf gezellig even in de kroeg van het hotel bij elkaar om hun reddingsactie in te drinken.

(Lubeck)

Pas in de middag wordt het droger en kunnen we op pad. We rijden naar Lübeck, een hanzestad een half uurtje van het hotel vandaan. Op aanraden van de hoteleigenaresse vinden we de motorparkeerplaats aan het water. We struinen heerlijk door de stad, eten wat en horen een tango workshop in een parkeergarage. Een bruisende hippe stad met veel cultuur. Echt de moeite waard!

(Uitzichtspunt Hohen Schönberg)

De volgende dag vertrekken we langs de noordkust naar onze B&B op Rügen. We komen langs een uitzichtspunt Hohen Schönberg, het stond aangemerkt als een mooie plek. Niet heel bijzonder, maar wel mooi. Het is inmiddels aardig warm geworden, het loopt tegen de 30 graden.

(3 uur file onderweg)

In Bad Doberan stoppen we even voor een koffiepauze. Dit is een kuurplaats en er ligt een mooi klooster. Het is er dan ook aardig druk en toeristisch op deze mooie zonnige dag.

De route loopt ook dwars door Rostock heen, ook een Hanzestad. We draaien de B105 op en rijden lekker door en moeten nog een klein uurtje naar de B&B. Totdat…..alles stil staat. We kunnen niet meer van de afrit af en de weg gaat naar een 2baans weg iets verderop. We komen er al snel achter dat ook wij met de motoren er niet langs mogen. Er blijkt bij Rovershagen een ongeluk te zijn gebeurd, waardoor beide richtingen compleet versperrd zijn. We staan uiteindelijk bijna 3 uur stil op de loeihete weg. De file heeft 4,5 uur geduurd zien we later op Internet.

Helaas komen we daardoor helemaal gaar aan bij de B&B nadat Garmin ons ook nog eens het hele eiland Rügen heeft laten zien met haar fietspaden, wandelpaden, grindpaden, keienwegen, omleidingen en doodlopende bospaadjes. Volgende keer dus ook even inzoomen bij de plaats van bestemming met het maken van de route…..

De B&B is simpel maar goed verzorgd. We mogen van de hele voortuin gebruik maken, wat wel lekker is met dit weer.

(Buchenwald, foto unesco route)

We willen wel even de krijtrotsen zien, bijvoorbeeld de Königsstuhl, maar dat is en hele happening had ik al gelezen. Je kunt er met een touringcar heen gebracht worden, je kunt ook lopen, maar entree moet je sowieso betalen.

Dat gaat ons iets te ver, bovendien zijn hier vandaan meerdere mooie wandelroutes en ook meer krijtrotsen dan alleen die ‘stoel’. We besluiten de Unesco route te wandelen, een forse wandeling in deze temperatuur, maar vooral door het enorme beukenbos, dus beschut.

(Krijtrotsen Rügen)

De krijtrotsen zien we vanzelf, daar waar het bos plotseling ophoudt en in de zee stort die zo’n 100 meter lager ligt. De zee en de lucht zijn tropisch blauw en even wanen we ons op een tropisch eiland.

We blijven de rest van de dag een beetje rondom het dorp hangen, morgenochtend pakken we de veerboot in Sassnitz naar Trelleborg (S)

Op de veerboot treffen we nogal wat mensen die vooral voor de alcohol inkoop even naar Sassnitz gaan met de boot. Sommigen ook te voet met een steekkar. Blijkbaar loont de prijs van de overtocht dan nog. Het gekste was eigenlijk nog dat ze meteen aan de zojuist gekochte schatten begonnen en er hele flessen sterke drank doorheen gingen aan boord.

Eenmaal in Zweden hebben we onszelf een opdracht gegeven, namelijk de omgeving verkennen voor een bijzonder doel. Ons plan is namelijk om binnen 2 jaar te emigreren naar midden of zuid Zweden.

Dit jaar is het zuiden aan de beurt om goed te verkennen.

Locatie 1, Skäne

(Skivarp)

De eerste locatie is aan de zuidkust bij een vriend van ons, Martin in Skäne.

Van hieruit heb ik 3 routes gemaakt dwars door de bossen heen en wat highlights als dorpjes en stadjes. Het weerzien met Martin is altijd goed, hij verhuurt een deel van zijn garage als gastenverblijf (stuga) en heeft hier alle gemakken in gebouwd. Een hele fijne plek om een aantal dagen te vertoeven. Ook kunnen we van de tuin gebruik maken waar overal zwaluwnesten zijn gemaakt en opgehangen. Het is een drukte met af en aan vliegende zwaluwen. Goed voor de muggen, daar heb je dus helemaal geen last van op deze manier!

(Ystad)

We gaan ook een dagdeel naar Ystad om dit ‘Wallander’ dorp opnieuw te bezoeken. Het blijft een heel mooi stadje met veel oude panden en straatjes om te verdwalen. We hebben zelfs de Wallanderkroeg kunnen vinden.

(militaire basis)

Iets ten noorden treffen we een oude militaire basis, Het hele dorp bestaat uit enorme stenen gebouwen en aangezien in Scandinavië de meeste gebouwen van hout zijn, is dat bijzonder, zo’n stenen dorp. We rijden verder noordwaarts door de bossen heen. Ook in Skäne is meer bos dan we dachten. HIer in het uiterste zuiden is vooral veel akkerbouw en veeteelt. Het klimaat is in het zuiden gunstiger dan in het noorden. Het valt ons mee hoeveel bossen je evengoed nog aantreft.

(koffie Lövestad)

Even voorbij het fantastische gebied in het zuidoosten bij Lövestad, stoppen we voor koffie.

Na een machtig stukje home made taart, gaan we weer op weg en rijden via een ‘shortcut’ verder naar het noordwesten.

(gravelpad)

Voor Zweden is dit deel van het land nog redelijk dichtbevolkt, voor ons Nederlanders is het superrustig. Er zijn in het zuiden inderdaad wel overal wegen naartoe en vrijwel altijd geasfalteerd. Je komt geregeld andere voertuigen, mensen en huizen tegen, zelfs op de verlaten plekjes.

We zien tal van mooie afgelegen plekjes waar mensen mooi wonen, of ten ruste liggen

(houten klokkentorens)

Zelf zijn we op zoek naar iets in het bos, dus daarvoor zullen we toch meer naar het noordwesten of noordelijker moeten zoeken.

Na een paar mooie routes, vertrekken we noordwaarts naar het plaatsje Hok.

Locatie 2, Småland

De tweede locatie is Hok, vlak onder Jönköping in Småland. Van hieruit is er te kiezen uit 4 gemaakte routes die in alle windstreken uitwaaieren.

(Stuga Hok)

Inmiddels is het weekend rondom Midsommar aangebroken. Onderweg troffen we voorbereidingen van het feest aan, met de Meiboom en witte jurkjes en al. Ook was het oppassen geblazen voor automobilisten die vol in de ankers gaan omdat ze bloemetjes in de berm zien staan. Die staan mooi in een vaasje op tafel met Midsommar…..

Eenmaal in Hok (we zijn hier in 2006 ook geweest), is het uitgestorven. Blijkbaar is hier geen feestvreugde en trekt iedereen juist deze regio uit. De winkels zijn ook dicht, alleen de ICA is een aantal uren open. De camping eigenaresse heeft haar receptie maar 2 uur open in de avond, maar daar aangekomen, is ze er niet. Ze komt ‘even later’ terug staat op het briefje.

Wij ‘even later’ weer bij de receptie, is ze nogal kortaf en lijkt het alsof ze ons lastig vindt. We kopen iets in het winkeltje en ze sluit meteen weer de boel. Ze hebben inmiddels wel een netwerk aan wandelroutes vanaf de camping aangelegd, dus dat is wel fijn met dit mooie weer!

(omgeving van Hok)

Even later op Internet komen we erachter dat Zweden voetbalt deze avond…oeps!

We houden ook de woningen in de gaten die in deze regio te koop zijn, maar het zijn er niet zo heel veel op het moment. We besluiten wel een bezoekje te brengen aan eentje die redelijk op een route ligt. Deze is uiteindelijk binnen een week al verkocht, maar wel een leuke ervaring rijker.

(bezichtiging Hässleholm)

We rijden nu richting het westen en de route gaat verder zuidwaarts richting het Bolmenmeer.

Vorig jaar zijn we met 8 andere Noordkaap rijders per toeval terecht gekomen op een idyllisch plekje aan het meer met een enorm visrestaurant. We rijden er graag voor om en delen de herinnering via de nog altijd actieve whatsappgroep van alle deelnemers. We lunchen hier uitgebreid, want vandaag is alles in de buurt van onze stuga dicht, maar morgen is wel de plaatselijke pizzeria open.

(Visrestaurant)

Een andere route die ik heb gemaakt, is vooral om wat steden en dorpen te bezoeken. Eén daarvan is het plaatsje Eksjö, iets ten oosten van onze stuga. Dit plaatsje staat bekend om haar hele oude houten huizen. Als we eenmaal het centrum inrijden is al snel duidelijk dat we moeten parkeren, want de straatjes zijn te kort en te smal om goed te zien als je op de motor er doorheen knalt. We wandelen kriskras door het oude centrum heen. Het is klein, maar je waant je in de Middeleeuwen!

(Foto Eksjö)

We hebben de omgeving goed kunnen uitpluizen met ontzettend mooi weer. Volgende trip gaat iets noordelijker, daar staat ook meer te koop naar onze smaak.

MotoGT 2018 MGCN

Deze ochtend vanuit huis gestart, onderweg naar het startpunt morgenochtend van de MotoGT in Heerlen, Limburg. Na bijna 200km krijgen we behoefte aan een kopje koffie. We stoppen even bij een McD voor koffie. Wat schetst onze verbazing, als motorrijders kun je geen bestelling plaatsen aan de ‘drive’. Stupide!!

Jammer, dan gebruiken we gewoon toch hun picknickbank in het zonnetje en nemen ons meegenomen eten en drinken daar.

We slapen bij familie en rijden vroeg in de ochtend naar de start bij In den Hof, Heerlen. We rijden na wat slingerwegen, via Simpelveld, Duitsland in. Onderweg, bij het plaatsje Germeter, komen we dit Hotel-Restaurant tegen.

Even verkennen denken we, je weet nooit waar je het nog eens voor kan gebruiken. Nette tent, goede bediening en buiten treffen we een Guzzirijder van de MGCB tegen, hij is erg enthousiast over deze regio rondom Aken.

Onderweg, over semiverharde wegen kom je dit tegen (Ambléve-Heppenbach). Marlinde gaat in de ankers en wil een foto maken. Bijna botsing, maar de foto is geslaagd.

En dan naderen we al de lunchpost. Verborgen achter een haag en aan de linkerkant van de weg. Vlakbij Prüm, een zonnige parkeerplek, bijna leeg, met onze lunchtent en Wilfrank samen met Marja.

We rijden in het midden van het peloton, dus we zien en spreken een aantal van de MotoGT rijders.

Na de heerlijke vegaburger van de ‘Chippendales’, stappen we weer op voor het tweede deel van deze dag. Het eindpunt vandaag is het Schloss Hotel in Neuerburg. Daar overnachten we na het nuttigen van een goed avondeten.

De volgende ochtend is er al vroeg ontbijt, want we hebben nog een redelijke rit voor de boeg.

Na het ontbijt gaat iedereen de motoren bepakken en start dag twee.

Onderweg naar de lunchpost nog even een koffiestop. We zitten aan ons tweede bakkie en een groepje Stelvio’s (plus Guzuki), Lutz-Pieter-Netty-Berry, rijden langs. We brengen ze op eenzelfde gedachte en ze stoppen ook voor koffie. We blijven even hangen samen gezeten en daarna vervolgen we onze weg naar de lunchpost van deze dag.

Dat is nog een eindje rijden. Maar ook deze vinden we, links van de weg, maar goed bereikbaar, de parkeerplaats waar de crew met tent al klaarstaat.

Broodjes gegeten, weer even bijgepraat en daarna weer door. We slaan het eindpunt over, want we gaan nog naar Limburg om daar de verjaardag van Job te vieren. Helaas nu weer 2 jaar wachten tot de volgende editie.